بررسی مروری تاثیر فلزات سنگین بر سلامت انسان و محیط زیست

افزایش مداوم منابع طبیعی و انسانی در اکوسیستم منجر به افزایش تجمع فلزات سنگین شده است که به یک نگرانی بزرگ محیط زیستی تبدیل شده است. مواجهه انسانی با فلزات سنگین به دلیل فعالیت های صنعتی قرن بیستم به طور چشمگیری افزایش یافته است. جیوه، آرسنیک، سرب، کروم و کادمیوم از رایج ترین فلزات سنگینی هستند که باعث مسمومیت در انسان شده اند. مسمومیت ها می توانند به صورت حاد یا مزمن، از طریق آب، هوا یا غذا اتفاق بیفتند. تجمع زیستی این فلزات سنگین منجر به بروز اثرات سمی مختلف در بافت ها و اندام های مختلف بدن می شود. با مقایسه مکانیسم های عمل، مشخص می شود که این فلزات از طریق مسیرهای مشابهی مانند تولید گونه های اکسیژن فعال، غیرفعال سازی آنزیم ها و استرس اکسیداتیو باعث مسمومیت می شوند. روش های متداول حذف فلزات سنگین زمانی که غلظت آن ها کمتر از ۱۰۰ میلی گرم در لیتر باشد، ناکافی تلقی می شوند. علاوه بر این، این روش ها دارای محدودیت هایی مانند تولید آلاینده های ثانویه، نیاز زیاد به انرژی و مواد شیمیایی، و کم هزینه نبودن هستند. بنابراین، استفاده از زیست پالایی میکروبی برای سم زدایی فلزات سنگین به عنوان یک راهکار مناسب ظاهر شده است، چرا که میکروارگانیسم ها، از جمله قارچ ها و باکتری ها، توانایی های جذب زیستی و تجمع زیستی برتری دارند. این مرور به بررسی مکانیسم های جذب و سمی بودن فلزات سنگین می پردازد و دانش ما را در مورد اثرات سمی آن ها بر اندام های بدن افزایش می دهد، که منجر به مدیریت بهتر مسمومیت فلزات می شود.

کلیدواژه ها:

سموم فلزات سنگین ، بیورمیدشن ، سلامت انسان ، آلودگی خاک ، جیوه