بررسی عوامل موثر بر زمین لغزش در حوزه آبخیز ساحلی بهشهر-گلوگاه با استفاده از مکسنت در استان مازندران

مطالعه حاضر بررسی مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر زمین لغزش درحوزه آبخیز ساحلی بهشهر-گلوگاه است. با پیمایش میدانی در منطقه مورد مطالعه نقاط حضور زمین لغزش با GPS ثبت شد، هفت عامل شیب، فاصله از جاده، فاصله از گسل، زمین شناسی، فاصله از رودخانه، متوسط بارش سالانه و تغییرات کاربری اراضی به عنوان مهم ترین عوامل تاثیرگذار به عنوان متغیرهای مستقل با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) تهیه و وارد مدل شد. برای مدل سازی و محاسبات از مدل حداکثر آنتروپی در محیط نرم افزار Maxent استفاده شد. نتایج حاصل از نمودار جک نایف نشان داد که ۳ عامل شیب، فاصله از جاده و زمین شناسی بیشترین اثر را بر زمین لغزش منطقه مورد مطالعه دارند. به طوری که با افزایش شیب (۲۰-۴۰ درصد) زمین لغزش بیشتر می شود همچنین زمین لغزش با فاصله از جاده رابطه عکس داشتند در عامل زمین شناسی نیز درون واحدهای PZq.d و Qra، بیشترین احتمال زمین لغزش وجود دارد. اعتبارسنجی مدل با استفاده سطح زیر منحنی ROC با مقدار ۷۷/۰ نشان داد که این مدل در منطقه مورد مطالعه قابل قبول است. از طرفی نتایج حاصل از طبقه بندی خطر زمین لغزش در منطقه مورد مطالعه نشان دهنده ی پتانسیل ۴۰ درصدی آن است. یافته های این مطالعه پایه و اساس مهمی را برای کمک به تصمیم گیران در مورد پیش گیری از فاجعه و کاهش آن ارائه می کند. همچنین به درک بهتر خطرات زمین لغزش کمک می کند، که برای توسعه اقدامات مدیریت خطر مناسب بسیار مفید است بنابراین پیشنهاد می گردد که در مناطق مختلف نیز به منظور شناخت مناطق پرخطر اقدام شود.

کلیدواژه ها:

شیب ، فاصله از جاده ، جک نایف ، حداکثر آنتروپی ، اعتبارسنجی