بررسی هویت اجتماعی زنان در دهه هشتاد و نود هجری شمسی(مطالعه موردی رمان های نخبه گرا و عامه پسند)

در در این مقاله، با بررسی هویت و زیست روزمره قهرمانان زن داستان ها در بستر حوادث و ماجراهای داستانی،سعی کرده ایم تا به تصویری از هویت اجتماعی زنان در آثار نویسندگان زن دهه هفتاد شمسی ایران در دو نوع رمان های نخبه گرا: «طوبی و معنای شب، ازشیطان آموخت وسوزاند» رمان عامه پسند: «چراغ ها را من خاموش می کنم، بگذار عاشقت باشم» دست یابیم. بررسی ها نشان می دهد که در رمان های نخبه گرا ، هویت زنان، دغدغه اصلی نویسندگان است و به طور مشخص در هویت یابی زنان نوشته شده اند؛ اما در داستان های عامهپسند، زنان داستان ها از فردیت و استقلال هویتی برخوردار نیستند و خود اندیشی و جستجوی هویت، موضوعمحوری آن ها نیست. با توجه به تاثیر رمان، در شکل دهی به شناخت و ذهنیت افراد درباره مسائل اجتماعی وباتوجه به حضور گسترده زنان نویسنده در عرصه رماننویسی در دهه هشتاد و نود شمسی، این مقاله در پیبازنمایی هویت اجتماعی زنان است که در بستر روایت داستانی، نحوه کنش قهرمان زن را در موقعیت های مختلفداستانی تعیین میکند که آن میتواند نمایشی از هویت زنانه ای باشد که در جامعه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

هویت اجتماعی ، رمان ، نخبه گرا ، عامه پسند ، زنان