تاثیر نسبت های مختلف متیونین- روی و اکسید روی بر شاخص های عملکردی و اسهال گوساله های شیرخوار هلشتاین

اسهال، یکی از عوامل اصلی مرگ و میر گوساله­ها در دو هفته اول پس از تولد است، بنابراین شناسایی ترکیبات موثر بر پیشگیری از اسهال برای گوساله­های شیرخوار، بسیار مهم است. به­منظور بررسی نسبت­های مختلف مکمل­های روی بر بهبود اسهال و عملکرد گوساله­ها، تعداد ۵۰ راس گوساله هلشتاین شیرخوار در قالب یک طرح کاملا تصادفی با پنج تیمار و ۱۰ تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل مصرف مکمل روی به صورت ۱) ۱۰۰درصد متیونین- روی، ۲) ۷۵ درصد متیونین- روی و ۲۵ درصد اکسید روی، ۳) ۵۰ درصد متیونین- روی و ۵۰ درصد اکسید روی، ۴) ۲۵ درصد متیونین- روی و ۷۵ درصد اکسید روی و ۵) ۱۰۰ درصد اکسید روی بود. مکمل روی از روز اول تولد تا روز ۱۴ به گوساله­ها تغذیه شد و بررسی عملکرد به مدت ۷۰ روز تا زمان قطع شیر ادامه داشت. ماده خشک مصرفی، افزایش وزن روزانه و امتیاز قوام مدفوع گوساله­ها تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. نسبت­های بالاتر اکسید روی سبب کاهش معنی دار غلظت آلکالین فسفاتاز و سوپراکسید دیسموتاز خون در روز ۱۴ و ۷۰ آزمایش شد. همچنین در روز ۷۰ آزمایش، ظرفیت آنتی اکسیدانی کل خون، در تیمارهای حاوی متیونین- روی، به طور معنی­داری بیشتر از تیمار ۵ (۱۰۰ درصد اکسید روی) بود. در مجموع، عملکرد تولیدی، در نسبت­های مختلف منبع آلی و معدنی تغییر نکرد، عدم تاثیر جایگزینی اکسید روی با متیونین- روی بر عملکرد گوساله­ها در مطالعه حاضر ممکن است به دلیل ارائه سطوح کافی روی برای همه گوساله­ها باشد. بنابراین می­توان بیان داشت، در زمانی که عنصر روی در سطح کافی تامین ­شود، شکل شیمیایی و زیست فراهمی منابع دارای اهمیت کمتری هستند.

کلیدواژه ها:

اسهال ، اکسید روی ، سیستم ایمنی ، گوساله شیرخوار ، متیونین روی