مطالعه اثرات یادگیری از طریق بازی بر توسعه شناختی و ارتباطات اجتماعی فراگیران در مدارس

یادگیری از طریق بازی یکی از روش های نوین آموزشی است که در سال های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران و معلمان را به خود جلب کرده است. این روش به کودکان و فراگیران این امکان را می دهد تا از طریق فعالیت های سرگرم کننده و تعاملات گروهی، مفاهیم جدید را فرا بگیرند. در دنیای امروز، نقش بازی در توسعه شناختی و ارتباطات اجتماعی کودک و فراگیران به ویژه در مدارس ابتدایی و دوره های بعدی تحصیلی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. از آنجا که یادگیری تنها محدود به آموزش های رسمی نمی شود و فرآیندهای اجتماعی و روانشناختی نیز در آن دخیل هستند، بازی می تواند بستری مناسب برای ارتقاء این جنبه ها فراهم کند. یادگیری از طریق بازی، علاوه بر توسعه شناختی مانند تفکر منطقی و حل مسئله، موجب توسعه روابط اجتماعی و مهارت های ارتباطی نیز می شود. از این رو، این روش آموزشی می تواند در تقویت تعاملات مثبت میان فراگیران و افزایش توانمندی های اجتماعی آنها موثر باشد. از آنجا که تغییرات در محیط های آموزشی و نیاز به نوآوری در شیوه های تدریس احساس می شود، تحقیق در این حوزه می تواند به معلمان و برنامه ریزان آموزشی کمک کند تا با استفاده از بازی، محیط های آموزشی پویا و اثرگذار ایجاد نمایند. همچنین، بررسی تاثیر این روش بر توسعه شناختی فراگیران، اهمیت زیادی در شناسایی ابعاد جدید یادگیری و رشد مهارت های فردی و اجتماعی دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری از طریق بازی ، توسعه شناختی ، ارتباطات اجتماعی ، آموزش نوین.