ارزیابی شکنندگی لرزه ای قاب های ساختمانی فولادی مهاربندی شده در سطوح خسارت مختلف با درنظر گرفتن تاثیر مقیاس های شدت متفاوت

هدف این مقاله استخراج و ارزیابی شکنندگی لرزه ای قاب های ساختمانی فولادی مهاربندی شده در سطوح خسارت مختلف با درنظر گرفتن تاثیر شاخص های شدت لرزه ای متفاوت می باشد. برای این منظور از مدل های اجزای محدود دو قاب فولادی پنج و ده طبقه دارای مهاربند کمانش تاب (BRB) تحت ۴۴ رکورد زلزله حوزه دور FEMA-P۶۹۵ استفاده شده است. با استفاده از تحلیل های دینامیکی افزایشی مدل ها، منحنی های شکنندگی لرزه ای به صورت تابعی از چهار شاخص شدت لرزه ای مختلف شامل حداکثر شتاب زمین (PGA)، حداکثر سرعت زمین (PGV)، شتاب طیفی در مود اول ارتعاش سازه (Sa (T۱, ۵%)) و شتاب طیفی وزن دار در سه مود اول سازه (Sa (T۱۲۳, ۵%))، به دست آمد. همچنین براساس معیار جابجایی نسبی بین طبقه ای، چهار سطح عملکردی (خسارت) به صورت سطح آسیب یا خسارت خفیف، ملایم، وسیع و کامل برای حصول منحنی های شکنندگی در نظر گرفته شد. نتایج حاصل نشان می دهد بهترین شاخص شدت لرزه ای تابعی از سطح خسارت مورد نظر میباشد، بطوریکه در سطوح خسارت پایین که رفتار سازه تا حد زیادی خطی می باشد، مقادیر طیفی باعث کاهش چشمگیر در پراکندگی نتایج نسبت به دو شاخص شدت دیگر می شوند و در نتیجه کارایی بالاتری دارند؛ در حالیکه در سطوح خسارت بالا که رفتار غیرخطی کاملا حاکم می شود، اختلاف کارائی شاخصهای شدت مختلف کمتر می شود. همچنین مقایسه مقادیر عددی احتمال آسیب در دو سطح خطر زلزله سطح طراحی (DBE) و حداکثر زلزله محتمل(MCE) نشان داد که انتخاب شاخص شدت می تواند مقدار عددی حاصل برای احتمال آسیب را به مقدار قابل توجهی تحت تاثیر قرار دهد.

کلیدواژه ها:

منحنی شکنندگی ، زلزله ، تحلیل دینامیکی افزایشی ، شاخص شدت زلزله ، قاب ساختمانی فولادی