/چالش های اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش و تاثیر آن بر خلاقیت
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,173
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EDPNU01_1229
تاریخ نمایه سازی: 12 آذر 1403
چکیده مقاله:
هوش مصنوعی (AI) در سال های اخیر به عنوان ابزاری نوین در آموزش و پرورش مورد توجه قرار گرفته است. این فناوری با ارائه راه حل هایی برای شخصی سازی آموزش، بهبود فرآیند یادگیری و کاهش بار کار معلمان، توانسته است بسیاری از چالش های سنتی در حوزه آموزش را حل کند. با این حال، استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش با چالش های اخلاقی فراوانی همراه است که می تواند بر جنبه های مختلف آموزش و توسعه خلاقیت تاثیر بگذارد. این مقاله به بررسی چالش های اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش و تاثیر آن بر خلاقیت می پردازد.یکی از اصلی ترین چالش های اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده های دانش آموزان است. سیستم های هوش مصنوعی برای شخصی سازی آموزش و رصد پیشرفت دانش آموزان به داده های حساس مانند نتایج امتحانات، فعالیت های آنلاین و حتی وضعیت روانی دسترسی دارند. این امر ممکن است موجب نقض حریم خصوصی دانش آموزان و سوء استفاده از اطلاعات شخصی آنها شود.چالش دیگر، تبعیض های الگوریتمی است که ممکن است در سیستم های هوش مصنوعی وجود داشته باشد. هوش مصنوعی مبتنی بر داده های تاریخی است و این داده ها ممکن است شامل تبعیض های اجتماعی و فرهنگی باشند. بنابراین، الگوریتم های هوش مصنوعی می توانند به بازتولید نابرابری های اجتماعی منجر شوند و فرصت های یادگیری را برای برخی گروه ها محدود کنند. این امر می تواند به افزایش شکاف های اجتماعی و آموزشی منتهی شود.یکی دیگر از چالش ها، تاثیر منفی هوش مصنوعی بر خلاقیت دانش آموزان است. استفاده زیاد از فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی ممکن است به دانش آموزان وابستگی ایجاد کند و آنها را از فرآیندهای خلاقانه و تفکر انتقادی محروم سازد. در حالی که هوش مصنوعی می تواند به تسهیل یادگیری کمک کند، ممکن است ظرفیت دانش آموزان برای حل مسائل به طور مستقل و تفکر نوآورانه را کاهش دهد.در نهایت، مسئله نظارت و مسئولیت در استفاده از هوش مصنوعی در آموزش مطرح است. وقتی که تصمیمات آموزشی توسط سیستم های هوش مصنوعی اتخاذ می شود، مسئولیت خطاها یا سوء استفاده ها به چه کسی تعلق دارد؟ این پرسش نیازمند تدوین قوانینی شفاف برای نظارت بر استفاده از هوش مصنوعی در نظام های آموزشی است.با توجه به چالش های فوق، مقاله حاضر پیشنهاداتی برای استفاده اخلاقی از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش ارائه می دهد و بر لزوم ایجاد تعادل میان بهره برداری از فناوری های نوین و حفظ خلاقیت و حقوق دانش آموزان تاکید می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سجاد اردشیرنیک
کارشناسی روانشناسی عمومی دانشگاه یاسوج
زهرا ظفرآبادی
کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه ارم شیراز
مهدی فرخی
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه پردیس شیراز