تبیین تاثیر یادگیری مبتنی بر تحقیق بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی و توسعه مهارتهای حل مسئله

یادگیری مبتنی بر تحقیق به عنوان یکی از رویکردهای نوین در آموزش به تقویت خودکارآمدی تحصیلی و توسعه مهارت های حل مسئله در دانش آموزان و دانشجویان کمک شایانی میکند. این روش آموزشی به دانش آموزان اجازه می دهد تا به جای دریافت منفعلانه اطلاعات خود به جستجوی پاسخ ها و حل مسائل بپردازند. با این رویکرد دانش آموزان از طریق تحقیق و بررسی فعالانه به یادگیری مفاهیم و درک عمیق تر از موضوعات درسی دست می یابند. در این فرآیند دانش آموزان به طور مداوم با چالشهایی مواجه میشوند که نیاز به تحلیل و تصمیم گیری مستقل دارند یادگیری مبتنی بر تحقیق از طریق تشویق دانش آموزان به تحقیق و جستجو، حس کنجکاوی آنها را بر می انگیزد و به آنها کمک میکند تا به طور مستقل به کشف و حل مسائل بپردازند. این فرآیند نه تنها مهارتهای شناختی مانند تفکر نقادانه و تحلیل داده ها را تقویت می کند، بلکه به آنها اجازه می دهد اعتماد به نفس بیشتری در برخورد با مسائل پیچیده و نا آشنا پیدا کنند. بر اساس نظریه خودکارآمدی بندورا خودکارآمدی تحصیلی زمانی افزایش می یابد که فرد به این باور برسد که توانایی لازم برای حل مسائل و دستیابی به اهداف تحصیلی خود را دارد. در این راستا یادگیری مبتنی بر تحقیق میتواند با ایجاد موقعیت هایی که فرد از طریق تجربه موفقیت آمیز به توانایی های خود پی ببرد احساس خودکارآمدی تحصیلی را بهبود بخشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر تحقیق بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی و توسعه مهارتهای حل مسئله انجام شده است. روش پژوهش شامل اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر تحقیق و بررسی تغییرات حاصل در خودکارآمدی تحصیلی و مهارتهای حل مسئله در گروهی از دانش آموزان است. یافته های این تحقیق نشان میدهد که دانش آموزانی که در فرایند یادگیری مبتنی بر تحقیق شرکت می کنند. نسبت به دانش آموزانی که از روشهای سنتی یادگیری استفاده میکنند. اعتماد به نفس بالاتری در مواجهه با چالش های تحصیلی دارند و تمایل بیشتری به ادامه تحصیل و پژوهش از خود نشان می دهند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی توسعه مهارت حل مسئله ، یادگیری دانش آموز