مطالعه پوشش نمازگزاران مسلمان کشور اندونزی

پوشاک هر ملت و قوم، به عنوان پدیده فرهنگی حاصل از تمدن، در اصل مشخص کننده شخصیت و هویت فرهنگی آن قوم و ملت و نشانه ای از پای بندی و اعتقاد آنان به آداب و رسوم و دیگر شاخص های فرهنگی و هم چنین، نشانگر علاقه به تمایز فرهنگی، استقلال سیاسی و اقتصادی است.در اندونزی ادیان مختلفی وجود دارد، اما دین اصلی اسلام است. پارچه های مقدس اندونزی، فلسفه و عملکرد فرهنگی خود را از طریق تکنیک های تولید، رنگ ها، تکنیک ها و الگوهای بصری بیان می کنند. اشکال نشان داده شده بر روی منسوجات، اعم از هندسی، انسانی و حیوانی، اشیاء طبیعی یا الگوهای انتزاعی، نحوه طبقه بندی الگوهای متنوع را تعیین می کند. در نتیجه، ویژگی های پارچه های مقدس اندونزیایی باستان هویت اندونزیایی را به عنوان (وحدت در تنوع) به تصویر می کشد. هدف اصلی این پژوهش بررسی فرم لباس مسلمانان اندونزی هنگام اقامه نماز و هم چنین بررسی رابطه این البسه با فرهنگ بومی این منطقه و ریشه های آن را دارد. در این پژوهش به رابطه این لباس با آئین و شعار دینی نیز پرداخته شده است. لباس نمازگزاران مسلمانان مرد و زن با یکدیگر متفاوت هستند که هرکدام شامل : ۱-سرپوش ۲-تن پوش ۳-پاپوش می باشد که تن پوش ها دارای اشکال مهم و طراحی خاص هستند لذا مورد مطالعه تن پوش ها است. نتایج نشان می دهد که ارتباط معناداری بین نقوش منسوجات اندونزی و ایران باستان وجود دارد و همچنین هویت های فرهنگی و اجتماعی ریشه در نقوش و طرح های لباس حتی به صورت مدرن است

کلیدواژه ها:

مسلمان ، پوشش ، نمازگزاران اندونزی