بررسی اثر اندازه سنگدانه های مخلوط های آسفالتی بر چقرمگی شکستمود I

ترکخوردگی در شرایط بارگذاری مختلف یکی از اصلی ترین انواع خرابی روسازیهای آسفالتی است. چنین ترکهاییممکن است باعث تسریع فرسایش روسازی های آسفالتی شود و در نتیجه هزینه های نگهداری را افزایش داده و به زیرساختها و وسایل نقلیه آسیب برساند. برای جلوگیری از این هزینه ها و خسارت ها، مطالعه رفتار ترک خوردگی مخلوط هایآسفالتی امری ضروری است. یکی از انواع ترک خوردگی ها، ترک های دمای پایین است که یکی از شاخص های مهم برایتوصیف عملکرد بهینه انواع مخلوط های آسفالتی است. در این تحقیق با انجام آزمایش چقرمگی شکست مود I بارگذاریIK مخلوط های آسفالتی HMA و SMA و با تمرکز بر نوع دانه بندی، ریزدانه یا درشت دانه بودن دانه بندی، مورد بررسیقرار گرفته است. برای این منظور در مجموع ۸۱ نمونه ENDB با دانه بندی مختلف برای انجام آزمایش چقرمگی شکستآماده گردید. نتایج حاصله از این تحقیق نشان داد که برای هر دو مخلوط HMA و SMA با افزایش حداکثر اندازه اسمی سنگدانه ها از ۹/۵ به ۱۹ میلی متر چقرمگی شکست افزایش یافته و همچنین مخلوط های HMA به علت قفل وبست بستر نسبت به مخلوط های SMA دارای چقرمگی شکست بیشتری می باشند.

کلیدواژه ها:

چقرمگی شکست ، نمونه ENDB ، SMA ، HMA ، مود I چقرمگی شکست