مقایسه عملکردی، اقتصادی و اثرات زیست محیطی آسفالت متداول باآسفالت های لاستیکی تولیدشده در فرایندهای تر و خشک

استفاده از آسفالت های لاستیکی در ایران در چند سال اخیر مورد توجه بوده، هرچند تجربه های میدانی به کارگیریآنها محدود بوده است. استفاده از پودر لاستیک، در مخلوط های آسفالتی نه تنها به کاهش میزان ضایعات لاستیکیکمک میکند، بلکه می تواند ویژگی های مکانیکی و دوام روسازی را نیز بهبود بخشد. در این پژوهش، سه نوع مخلوط هایآسفالت لاستیکی قابل تولید شامل ۱) فرایند خشک، ۲) فرایند تر با تولید قیر لاستیکی و ۳) فرایند تر با تولید قیراصلاح شده لاستیکی (ترمینال بلند)، با یکدیگر و با آسفالت داغ متداول از منظر فنی، اقتصادی و اثرات زیست محیطیمقایسه شد. عملکرد فنی مخلوط های آسفالتی شامل خصوصیات مکانیکی، مقاومتی و دوام با مرور بر ادبیات فنی معتبر،ارزیابی اقتصادی شامل شناسایی هزینه های تولید و اجرا و با ارجاع به فهرست بها راه و باند فرودگاه، و ارزیابی اثراتزیست محیطی با بهره گیری از روش ارزیابی چرخه عمر ۴ ، از مرحله تولید مواد اولیه تا پایان اجرا روسازی، با استفاده ازنرم افزاز SimaPro انجام گرفت. نتایج نشان داد که مخلوط آسفالت لاستیکی تولید شده با قیر لاستیکی در فرایند تر،برترین عملکرد فنی را دارد و از نظر اقتصادی، اگر هزینه های تولید به صورت یکنواخت سالیانه محاسبه شوند، گزینه ایمقرون به صرفه است. علاوه بر این، نتایج ارزیابی چرخه عمر نشان داد که به طور کلی، فرایند تولید و اجرای آسفالت هایلاستیکی در مقایسه با آسفالت داغ متداول همراه با اثرات جانبی محیط زیستی بیشتری است؛ هرچند اگر مجموعآلاینده های تولید شده به دیاکسید کربن معادل تبدیل و بر طول عمر مورد انتظار از هریک از انواع روسازی تقسیمشود، آسفالت لاستیکی تولیدشده با قیر لاستیکی، در فرایند تر، نسبت به دیگر انواع مخلوط های آسفالتی مقایسه شده،اثرات جانبی زیست محیطی کمتری را به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

آسفالت لاستیکی ، روش تر ، روش خشک ، قیرلاستیکی ، ترمینال بلند ، ارزیابی چرخه عمر