مروری بر پیشرفت در هوش مصنوعی، رباتیک، واقعیت افزوده و مجازی در جراحی مغز و اعصاب

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 803

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RSETCONF15_044

تاریخ نمایه سازی: 7 آذر 1403

چکیده مقاله:

عبارت "تکنولوژی پزشکی" به طور گسترده برای پرداختن به طیف وسیعی از ابزارها استفاده می شود که می تواند متخصصان سلامت را قادر سازد تا با انجام تشخیص زودهنگام، کاهش عوارض، کاهش مدت بستری شدن در بیمارستان، بهینه سازی درمان و/یا ارائه گزینه های کمتر تهاجمی، کیفیت زندگی بهتری را برای بیماران و جامعه فراهم کنند. هوش مصنوعی (AI) اصطلاحی است که برای توصیف استفاده از رایانه و فناوری برای شبیه سازی رفتار هوشمند و تفکر انتقادی قابل مقایسه با یک انسان استفاده می شود. جان مک کارتی برای اولین بار در سال ۱۹۵۶ اصطلاح هوش مصنوعی را به عنوان علم و مهندسی ساخت ماشین های هوشمند توصیف کرد. در حالی که قبل از عصر فناوری موبایل، فناوری های پزشکی عمدتا به عنوان ابزارهای پزشکی کلاسیک (مانند پروتز، استنت، ایمپلنت) شناخته می شدند، ظهور گوشی های هوشمند، حسگرها، برنامه ها، در اندازه های بسیار کوچک و سیستم های ارتباطی، پزشکی را با قابلیت هوش مصنوعی متحول کرده است. هوش مصنوعی فناوری های پزشکی را متحول کرده است و می توان آن را به عنوان بخشی از علم کامپیوتر درک کرد که می تواند با مشکلات پیچیده با کاربردهای بسیاری در حوزه هایی با حجم عظیم داده اما کاربرد کم مقابله کند. پزشکان جراحی مغز و اعصاب برای کسب مهارت های فنی متنوع، تحت آموزش های طولانی و گسترده قرار می گیرند، در حالی که روش های جراحی مغز و اعصاب مستلزم مقدار قابل توجهی از جمع آوری اطلاعات بالینی قبل، بعد و حین عمل، تصمیم گیری، توجه و نقاهت است. دهه گذشته شاهد افزایش قابل توجهی در اهمیت هوش مصنوعی (AI) در جراحی مغز و اعصاب بود. هوش مصنوعی پتانسیل قابل توجهی در جراحی مغز و اعصاب دارد زیرا توانایی های جراحان مغز و اعصاب را برای ارائه مراقبت های مداخله ای و غیر مداخله ای بهینه به بیماران با بهبود نتایج تشخیصی در درمان بالینی و کمک به جراحان مغز و اعصاب در تصمیم گیری در حین مداخلات جراحی برای بهبود نتایج بیمار تکمیل می کند. سایر فناوری ها از جمله واقعیت افزوده، رباتیک و واقعیت مجازی می توانند به روش های جراحی مغز و اعصاب کمک کرده و آن ها را ارتقا دهند. علاوه بر این، آنها نقش مهمی در تولید، پردازش و همچنین ذخیره داده های تجربی و بالینی دارند. همچنین، استفاده از این فناوری ها در جراحی مغز و اعصاب می تواند تعداد هزینه های مرتبط با مراقبت های جراحی را کاهش دهد و مراقبت های بهداشتی با کیفیت بالا را به جمعیت گسترده تری گسترش دهد. هدف این بررسی، ادغام نتایج مقالاتی است که نقش فناوری های فوق الذکر را در جراحی مغز و اعصاب روشن می کند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

مهسا صادقی گرمارودی

دانشجوی دکترای پرستاری داخلی جراحی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، استان تهران، ایران

سوده رفیعی راد

دکتری مدیریت دولتی (رفتار سازمانی)، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس، استان مازندران، ایران