خلاقیت و هوش مصنوعی چالش ها و مزایای یکپارچگی فناوری در آموزش

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 312

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EDPNU01_1136

تاریخ نمایه سازی: 5 آذر 1403

چکیده مقاله:

با گسترش روزافزون فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای تغییر و تحول در حوزه های مختلف از جمله آموزش مطرح شده است. این فناوری با قابلیت های منحصر به فرد خود، از جمله پردازش سریع داده ها، شخصی سازی یادگیری و ارائه بازخوردهای دقیق، توانسته است روندهای سنتی آموزش را دگرگون کند. با این حال، تلفیق خلاقیت و هوش مصنوعی در آموزش نه تنها فرصت هایی بی نظیر برای بهبود کیفیت یادگیری فراهم کرده است، بلکه چالش هایی پیچیده را نیز به همراه داشته است.در این مقاله، ابتدا به بررسی مزایای یکپارچگی هوش مصنوعی در آموزش پرداخته شده است. از جمله این مزایا می توان به تسهیل یادگیری شخصی سازی شده اشاره کرد که از طریق تحلیل رفتار یادگیرندگان و تطبیق محتوای آموزشی با نیازهای فردی آن ها امکان پذیر می شود. همچنین، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی قادرند فرآیند خلاقیت را با ارائه پیشنهادات نوآورانه، شبیه سازی سناریوها و تشویق به تفکر انتقادی تقویت کنند. از سوی دیگر، این فناوری می تواند در کاهش فاصله های آموزشی میان مناطق مختلف و ایجاد فرصت های برابر برای یادگیری نقش کلیدی ایفا کند.با وجود این، چالش هایی نیز در مسیر استفاده از هوش مصنوعی در آموزش وجود دارد. از جمله این چالش ها، مسائل اخلاقی و حفظ حریم خصوصی یادگیرندگان است که به واسطه استفاده از داده های شخصی دانش آموزان و دانشجویان ایجاد می شود. همچنین، نگرانی هایی درباره جایگزینی نقش معلم در فرآیند آموزش و تاثیرات آن بر رابطه انسانی میان معلم و یادگیرنده مطرح است. علاوه بر این، نابرابری در دسترسی به فناوری های هوش مصنوعی، ممکن است شکاف دیجیتالی میان جوامع را عمیق تر کند.این مقاله با ارائه چارچوبی برای استفاده بهینه از هوش مصنوعی در آموزش، تلاش دارد تا راهکارهایی برای غلبه بر چالش های موجود پیشنهاد دهد. از جمله این راهکارها، توسعه سیاست های اخلاقی، توانمندسازی معلمان در استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، و فراهم سازی زیرساخت های لازم برای دسترسی همگانی به این فناوری است. در نهایت، به این نتیجه می رسد که بهره گیری از هوش مصنوعی در آموزش می تواند به شکوفایی خلاقیت، ارتقای کیفیت یادگیری و کاهش نابرابری های آموزشی کمک کند، مشروط بر اینکه به چالش های آن با دقت و حساسیت رسیدگی شود.این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی نه تنها یک ابزار کمکی بلکه یک محرک برای تغییرات بنیادین در نظام آموزشی است. با این وجود، موفقیت در این مسیر به نحوه تعامل هوش مصنوعی با عناصر انسانی و سازگاری با نیازها و ارزش های آموزشی بستگی دارد. این تعامل می تواند آینده ای نویدبخش برای آموزش خلاقانه و نوآورانه رقم بزند.

نویسندگان

خدیجه خاشی

لیسانس ادبیات دانشگاه فرهنگیان

کیمیا ریگی

لیسانس آموزش ابتدایی دانشگاه آزادخاش

مرضیه ریگی

فوق دپیلم آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی خاش

آرزو محمودزهی

لیسانس آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان زاهدان