شناسایی و تحلیل بازدارنده های توسعه کشاورزی حفاظتی در استان آذربایجان شرقی

یکی از رویکردهای کشاورزی در دنیا جهت مقابله با چالش­های مختلف زیست­محیطی و فرسایش، توسعه کشاورزی حفاظتی با هدف دستیابی به تولید پایدار و مدیریت منابع آب و خاک است. رویکرد اصلی کشاورزی حفاظتی، تاکید بر عدم به کارگیری حشره­کش­ها، کود شیمیایی، علف­کش­ها که روش­های مکانیکی کمتر مورد استفاده قرار گیرد و فقط روش های طبیعی استفاده شود. پژوهش حاضر از لحاظ کاربردی جزء پژوهش­های کیفی است. برای انجام این تحقیق سه گام تعیین گردید. در گام اول بازدارنده­های توسعه کشاورزی حفاظتی شناسایی می­شوند. این کار به روش تحلیل محتوای کیفی منابع و انجام مصاحبه با متخصصان و صاحب­نظران حاصل از ۲۲ مصاحبه نیمه ساختاریافته در استان آذربایجان شرقی صورت گرفت. در گام دوم، بازدارنده ها رتبه­بندی و گروه­بندی خواهند شد. در گام سوم الگو­ها از روش الگو­سازی ساختاری تفسیری جهت تعیین سطح بازدارنده­های اصلی شناسایی و روابط درونی بین بازدارنده­ها استفاده می­شوند. جامع و الگوی بازدارنده­ها طراحی و بعد از تشکیل کمیته­ی فنی متشکل از ۶ نفر با کارشناسان در بخش تحلیل بازدارنده­ها حاصل از تحلیل محتوای متن مصاحبه­ها در مرحله کدگذاری، ۲۷ عامل­های بازدارنده به هفت گروه بازدارنده (مالی، اعتباری، خدماتی، حمایتی)، آموزشی و دانشی، نگرشی، سیاست­گذاری و برنامه­ریزی، ساختاری و نهادی، تکنیکی و مدیریتی تقسیم شدند، عوامل ساختاری و نهادی و سیاست گذاری و برنامه­ریزی پایه­های الگوی بازدارنده­ها و عوامل ساختاری و نهادی، سیاست­گذاری و برنامه­ریزی و نظارتی و ارزیابی و استفاده از خدمات و بسته­های تشویقی برای کشاورزان از پایه­های الگوی پیشران می­باشند.

کلیدواژه ها:

آذربایجان شرقی ، عوامل بازدارنده ، کشاورزی پایدار ، کشاورزی حفاظتی