اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر سلامت روان مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر سلامت روان مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه صورت گرفت. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی است و شیوه انجام آن نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش، عبارت بود از کلیه مادران مراجعه کننده به کلینیک مشاوره آموزش و پرورش شهرستان خواف در سال ۱۴۰۲، که فرزند آنها مبتلا به اختلال بیش و فعالی و نقص توجه بود. به منظور انتخاب گروه نمونه از روش نمونه گیری دردسترس استفاده شد. بدین ترتیب از بین مادارن مراجعه کننده که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند (۳۵ نفر) به صورت تصادفی ۳۰ نفر انتخاب شده و از طریق جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند (هرگروه ۱۵ نفر). معیارهای ورود به مطالعه عبارت بود ازکسب نمره بالا (بالاتر از ۲۲) در پرسشنامه سلامت عمومی و داوطلب بودن. ابزار پژوهش عبارت بود از پرسشنامه سلامت عمومی، که ابتدا روی هردو گروه آزمایش و کنترل به صورت پیش آزمون اجرا شد و سپس گروه آزمایش تحت درمان انگیزشی (متغیر مستقل) قرار گرفته (هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای در هشت هفته) و گروه کنترل تحت هیچ مداخله ای قرار نگرفتند. در انتها از هردو گروه پس آزمون بعمل آمد. داده های بدست آمده با استفاده از روش تحلیل کواریانس چند متغیره و روش های آمار توصیفی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که روان درمانی انگیزشی به طور معناداری (p>۰/۵) سلامت روان مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه را افزایش داده بود. نتایج حاصل از این پژوهش می‎تواند راهگشای مشاوران و درمانگران در کمک خانواده های دارای کودک بیش فعال باشد.

کلیدواژه ها:

روان درمانی انگیزشی ، سلامت روان ، بیش فعالی