اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر ابراز هیجان دانش آموزان با احساس حقارت

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر ابراز هیجان دانش آموزان با احساس حقارت انجام شد. روش پژوهش شبه آزمایشی با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانش اموزان پسر مقطع دوم دبیرستان شهر قائنات در سال تحصیلی ۱۴۰۲ بود. ۳۰ نفر بر اساس نمونه گیری دردسترس انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. آنها به پرسشنامه احساس حقارت و ابراز هیجان کینگ و امونز (۱۹۹۹) پاسخ دادند. اطلاعات جمع آوری شده با نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد میزان ابراز هیجان در گروه آزمایش به طور معنی داری افزایش پیدا کرده است و احساس حقارت دانش آموزان کاهش داشته است.

کلیدواژه ها:

احساس حقارت ، ابراز هیجان ، روان درمانی انگیزشی ، دانش آموز