راهبردهای گذشته و آینده کشور در حوزه کشاورزی و غذا

بدون شک امروزه در دنیا، نظام کشاورزی و غذا ستون فقرات و زیربنای اولیه تمامی اقتصادهای پویا، با درجات متفاوت توسعه یافتگی است. کشاورزی در ایران علاوه بر اینکه به عنوان یک شیوه زندگی است و آداب، سنن و گذشته فرهنگی کشور را حفظ می کند، به عنوان یک بخش چندوجهی، واجد کارکرد تولیدی (شامل تولید غذا و تامین مواد اولیه بخش بزرگی از صنعت) و غیرتولیدی (عرصه ایجاد اشتغال و کسب درآمد، حفاظت و بهره برداری پایدار از منابع پایه و طبیعی، توسعه روستایی و عشایری) و یکی از مهم ترین نقاط قوت اقتصاد است. این بخش دارای ارتباطات پیشین و پسین قوی با سایر بخش های اقتصادی کشور است و رونق آن به طور مستقیم موجب بهبود امنیت غذایی به پیشرفت اقتصادی کشور می شود.همان طور که ذکر شد، یکی از مهم ترین کارکردهای کشاورزی، امنیت غذایی است. امنیت غذایی زیربنای امنیت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی کشور است و زمانی به دست می آید که همه مردم همواره به غذای کافی، سالم، مغذی و حلال دسترسی فیزیکی و اقتصادی داشته باشند و این غذا نیازهای فرد را برای یک زندگی سالم و فعال فراهم سازد. ارکان اصلی امنیت غذایی شامل زنجیره به هم پیوسته ای از «فراهمی غذا»، «دسترسی به غذا»، «مصرف و سلامت غذا» و«تاب آوری (ثبات و پایداری)» است. تولید داخلی محصولات کشاورزی از کلیدی ترین عوامل فراهمی غذاست که تحت تاثیر عوامل طبیعی (شامل اقلیم، آب و خاک) و عوامل غیرطبیعی (سرمایه گذاری، نیروی ماهر و فناوری) است.