تاثیر راهبرد های یادگیری بر افزایش پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان تیز هوش

امروزه براساس برنامه های آموزشی، پرورشی و درسی مناسب، آموزش و پرورش تیزهوشان برای رسیدن به اهداف خود تلاش می کند تا دانش آموزان تیزهوش و با استعداد را به سطح بالایی از چالش و پیچیدگی آموزشی برساند. از آنجا که دانش آموزان استعدادهای درخشان علاقه مند هستند خارج از قالب های تکراری مدارس عادی به یادگیری و آموزش بپردازند و فرصت کافی برای بررسی مطالب از ابعاد مختلف را داشته باشند، نیاز است شیوه های مختلف آموزش و بنرامه های درسی متناسب با استعدادهای آنها براساس تفاوت های فردی این دانش آموزان طراحی شود. لذا عدم وجود یک برنامه منعطف و همچنین تفاوت در شیوه های تدریس برای دانش آموزان توسط معلمان، متولیان امر را بر آن داشته تا یک برنامه درسی برای همه دانش آموزان با نیازهای متفاوت طراحی و ا جرا نمایند. از آنجا که اصلاح برنامه های درسی تیزهوشان تنها با پژوهش و واکاوی مبانی نظری تیزهوشی و بهره مندی از تجربیات سایر ملل ممکن می گردد، توجه به گسترده بودن زمینه های استعدادی، لزوم تجدیدنظر در محتواهای آموزشی و شیوه اجرایی و آموزشی را طلب می کند و وسعت طیف های استعدادی برخواسته از تفاوت های فردی نیازمند توجه ویژه سازمان آموزش و پرورش و تغییرات بنیادی در تخصیص بودجه و اصلاح قوانین آموزشی و درون سازمانی دارد. این پژوهش با روش کتابخانه ای سعی دارد ضمن تشریح اهمیت و ضرورت مدارس استعدادهای درخشان، روش های آموزش کودکان تیزهوش را از دیدگاه های مختلف مورد بررسی قرار داده و چچالش های آموزشی آنان را واکاوی کند.

کلیدواژه ها:

استعدادهای درخشان ، دانش آموزان تیزهوش ، روش آموزش