بررسی و تحلیل جلوه های فرهنگ عامه و باورشناسی ایرانیان در متون نثر فارسی

متون نثر فارسی یکی از غنی ترین منابع مکتوب فارسی زبانان است که می توان فرهنگ عامه و باورهای ایرانیان را در آن جست و از جنبه های مختلف به بررسی و تحلیل آن ها پرداخت. فرهنگ عامه و فولکلور ایرانیان در متون نثر فارسی به شکل داستان ها، حکایات، افسانه ها، ضرب المثل ها و روایت های مختلف بازتاب یافته اند که هرکدام نمایانگر بخشی از ارزش ها و رفتارهای جامعه ایرانی در دوره های مختلف تاریخی است. این پژوهش با توجه به اهمیتی که فرهنگ عامیانه و باورهای مردم در ارتباط میان نسل ها و تعیین سبک زندگی انسان ها دارد می-کوشد تا واقعیت های تاریخی و اجتماعی جامعه ایرانی که در متون نثر فارسی نهفته است را دریابد. گردآوری اطلاعات در این پژوهش به روش کتابخانه ای و به صورت سندکاوی و فیش برداری به انجام رسیده است و تحلیل داده ها با روش استدلالی استقرایی صورت گرفته-است. پژوهشگر با انجام این تحقیق دریافته است جلوه های فرهنگ عامه و باورشناسی در متون نثر فارسی نشان دهنده پیوندی عمیق میان ادبیات و زندگی روزمره ایرانیان است و این متون نه تنها به عنوان آثار ادبی بلکه به عنوان منابعی فرهنگی و تاریخی، بازتاب دهنده جنبه های مختلفی از فرهنگ، باورها و ارزش های جامعه ایرانی در دوران های مختلف هستند که با مطالعه و تحلیل این متون می توان به درکی عمیق تر از روحیه و جهان بینی ایرانیان در گذشته دست یافت و تحولات فرهنگی و اجتماعی آن ها را بهتر درک کرد و بالطبع در برنامه ریزی های فرهنگی – اجتماعی امروز و آینده از آن ها بهره برد.

کلیدواژه ها:

نثر فارسی ، فرهنگ عامه ، باور شناسی.