تاملات نظری محمود طرزی در باره انحطاط و عقب ماندگی جامعه اسلامی با تاکید بر افغانستان

جهان اسلام به خصوص کشور افغانستان در قرون معاصر به دلیل توسعه طلبی استعمار، استبداد داخلی، تفرقه و عدم عمل به شریعت، دچار انحطاط و عقب ماندگی شدند در این بین جنبش ها و اندیشمندان  زیادی برای برون رفت از این وضعیت و پویایی جوامع اسلامی دست به اقداماتی زدند که از جمله این اندیشمندان «محمود طرزی» دانشمند افغانستانی بوده که پایه گذار یکی از مهم ترین جنبش های تجدید طلب در افغانستان و جهان اسلام در قرن بیستم بوده است. به تاسی از مطلب مذکور پژوهش حاضر با رویکردی تاریخی به دنبال واکاوی اندیشه  سیاسی محمود طرزی در باب انحطاط، عقب ماندگی و بحران های جهان اسلام به خصوص افغانستان است! به عبارتی؛ طرزی بحران سامان سیاسی جوامع اسلامی (افغانستان) را چگونه دلیل یابی، و برای برون رفت آن، چه تجویز آرمانی ارایه می دهد؟فرضیه پژوهش براساس الگوی جستاری اسپریگنز چنین است: در اندیشه سیاسی  محمود طرزی بحران، انحطاط و عقب ماندگی است و دلیل بروز آن استعمار، استبداد داخلی و دوری از اسلام است و راه حل آن نیز، رجوع به  قرآن، اتحاد بر محور قرآن، بیداری فکری و توجه به علم و حب وطن است. برای بررسی فرضیه، زوایای پنهان اندیشه سیاسی طرزی، در قالب مشکل شناسی، دلیل شناسی، آرمان شناسی و راه حل شناسی با روش پژوهش تاریخی- توصیفی (تحلیل محتوا (و روش گردآوری اطلاعات کتاب خانه ی تجزیه و تحلیل شده است.

کلیدواژه ها:

اسلام ، افغانستان ، اسپریگنز ، عقب ماندگی ، محمود طرزی