بررسی اثر افزودن اسانس اسطوخودوس بر پایداری اکسایشی روغن کانولا تحت شرایط تسریع شده

در این تحقیق، فعالیت آنتی اکسیدانی و اثرات حفاظتی اسانس اسطوخودوس بر پایداری روغن کانولا بررسی و با آنتی اکسیدان سنتزی TBHQ مورد مقایسه قرار گرفت. ابتدا اسانس اسطوخودوس از نظر ترکیبات فنولی، محتوای فنول تام، محتوای فلاونوئید و خاصیت آنتی اکسیدانی ( FRAPو DPPH) مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس، در غلظت­های ۲۰۰، ۴۰۰، ۶۰۰، ۸۰۰ و ۱۰۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم به روغن کانولای فاقد آنتی اکسیدان اضافه و به همراه روغن کانولای حاوی آنتی اکسیدان سنتزی TBHQ با دو غلظت ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم و روغن بدون آنتی اکسیدان در دمای ۷۰ درجه سانتی گراد به مدت ۱۲ روز نگهداری شدند. سپس، هر ۲۴ ساعت یک مرتبه پیشرفت اکسایش با اندازه گیری عدد پراکسید، عدد آنیزیدین، عدد توتوکس و عدد تیوباربیتوریک اسید تعیین گردید. براساس نتایج کروماتوگرافی گازی ترکیبات عمده موجود در اسانس اسطوخودوس شامل ۱،۸-سینئول (۵۹/۴۵ درصد)، لینالول استات (۳۲/۴۸ درصد)، لینالول (۶/۳۱ درصد) و لیمونن (۱/۰۶ درصد) بود. محتوای فنول تام، فلاوونوئید، FRAP  و DPPH اسانس به ترتیب ۷۱/۵۵ میلی­ گرم بر گرم اسید گالیک، ۸۲/۶۶ میلی گرم روتین بر ۱۰۰ گرم اسانس، ۱۲/۶۳ میلی مولار بر حسب آهن و ۵۵/۸۸ میلی­ گرم بر میلی­ لیتر به دست آمد. در طی دوازده روز نگهداری تمامی شاخص­ های اکسایشی در روغن ­های مورد مطالعه به طور معنی داری افزایش یافت. به طور کلی، اسانس اسطوخودوس در غلظت های ۸۰۰ و ۱۰۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم خاصیت آنتی اکسیدانی مشابه با آنتی اکسیدان سنتزی TBHQ در غلظت ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم داشت. نتایج نشان داد اسانس اسطوخودوس دارای خاصیت آنتی اکسیدانی نسبتا بالایی است و می توان از این گیاه به عنوان جایگزین آنتی اکسیدان سنتزی برای جلوگیری از اکسیداسیون روغن استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

اکسایش چربی ، اسانس اسطوخودوس ، خاصیت آنتی اکسیدانی ، روغن کانولا