استراتژی صادرات و تحقق اقتصاد دانش بنیان

امروزه اقتصاددانان در این زمینه به تفاهم رسیده اندکه رشد اقتصادی فرایند پیچیده ای است و به عوامل متعددی مانند تجمیع سرمایه فیزیکی و انسانی ، تجارت، نوسان های قیمت ، شرایط سیاسی ، توزیع درآمد و حتی ویژگی های جغرافیایی یک کشور بستگی دارد. زمانی که اقتصاد یک کشور از رشد بالا و مستمر برخوردار نباشد، تنگنای رشد نشانه نبود رقابت پذیری و فناوری های با کیفیت و نهاده های توسعه ای است . رقابت پذیری ، فناوری های بالا و نهادهای توسعه ای پیش شرط اساسی رشد صادرات اند، نوسانات شدید قیمت نفت در سال های اخیر، جایگزین شدن منابع انرژی و بی ثباتی سیاسی در عرصه بین المللی که چالش هایی نظیر تحریم ها را برای کشور ایجاد کرده است ، لزوم توجه به افزایش صادرات غیرنفتی را بیش از پیش آشکار می سازد. در این میان صادرات فناوری های پیشرفته و کالاها و خدمات دانش بنیان به واسطه ارزش بالا، ایجاد ثبات و اقتدار سیاسی و وابستگی در کشور مقصد، نسبت به سایر صادرات تولیدی اهمیت بیشتری دارند. بنابراین در این راستا این پژوهش بر آن است تا ضمن تعریف و بیان مفهومی استراتژی های صادرات، اثرات تحقق اقتصاد دانش بنیان در اقتصاد کشور را با توجه به نقش صادرات غیر نفتی براساس یک روش تحلیلی توصیفی مورد بررسی قرار دهد.

کلیدواژه ها:

صادرات ، جانشینی واردات ، صادرات غیر نفتی ، دانش بنیان