بررسی تاثیر استفاده از روش های مختلف پایدارسازی ترانشه خاکی در کاهش انتشار دی اکسید کربن

مهندسی ژئوتکنیکی یکی از مهمترین بخش های هر فعالیت عمرانی محسوب می گردند که سهم به سزایی از کل پروژه را در خود جای می دهد. لذا توجه به جنبه های زیست محیطی در اجرای سازه های ژئوتکنیکی می تواند سبب کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و آلوده نمودن محیط زیست گردد. در این بین مدیران پروژه ها بایستی به مقدار گاز کربن دی اکسید (CO۲ ) منتشر شده در نتیجه هر یک از روش هایی که در سازه های ژئوتکنیکی استفاده می کنند توجه کافی نمایند. در این پژوهش به بررسی دو روش دیوار حائل بتن مسلح و مقطع سپر فولادی که عموما در پایدارسازی ترانشه های خاکی مورد استفاده قرار می گیرند پرداخته شده و مقدار انتشار گاز CO۲ در هر کدام از روش ها، مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد به منظور کاهش انتشار گاز CO۲ بایستی از مصالحی استفاده گردد که کمترین میزان صرف انرژی در بخش تولید و حمل و نقل را در خود داشته باشد.

کلیدواژه ها:

ترانشه خاکی ، CO۲ ، دیوار حائل ، مقطع سپرفولادی