رابطه بین انعطاف پذیری شناختی، تحمل ابهام، خودانتقادگری و انگیزه اقدام به خودکشی در نوجوانان پسر

خودکشی دومین علت اصلی مرگ و میر در سنین ۱۵ تا ۲۹ سالگی در سطح جهان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین انعطاف پذیری شناختی، تحمل ابهام و خودانتقادگری با انگیزه اقدام به خودکشی در دانش آموزان پسر شهر مشهد انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر ۱۵ تا ۱۸ ساله منطقه آموزش و پرورش تبادکان شهر مشهد بود. نتایج نشان داد که انعطاف پذیری شناختی به طور معناداری با کاهش انگیزه خودکشی رابطه دارد. تحمل ابهام نیز به کاهش انگیزه خودکشی کمک می کند، در حالی که خودانتقادگری با افزایش انگیزه خودکشی مرتبط است. این یافته ها نشان دهنده اهمیت عوامل شناختی و هیجانی در پیشگیری از خودکشی در سنین نوجوانی است. توجه به این عوامل در برنامه های مداخله ای و پیشگیرانه توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری شناختی ، تحمل ابهام ، خودانتقادگری ، خودکشی ، نوجوانان