مدون سازی برنامه آموزش مهارت های زبان بدن و اثربخشی آن در مهارت های اجتماعی حرکتی و توجه انتخابی کودکان اوتیسم با عملکرد بالا

اوتیسم یک سندرم مشخص بالینی با اختلالهایی معین در رفتار اجتماعی ارتباطات کلامی و غیر کلامی، فعالیت های تخیلی و وجود دامنه نامحدودی از علایق است. این پژوهش با هدف تدوین برنامه آموزشی مهارتهای زبان بدن و اثر بخشی آن بر مهارتهای اجتماعی مهارتهای حرکتی و توجه انتخابی کودکان اوتیسم ۷ الی ۱۲ سال با عملکرد بالا در شهر بندر عباس انجام گردید. پژوهش حاضرطی دو مرحله انجام شده که در مرحله اول پس از مرور ادبیات و نظریه های درمانی و مفاهیم موجود در حوزه مهارتهای زبان بدن اقدام به تدوین برنامه مداخله بر اساس مدل پیشنهادی هیلدا در هفت گام و کسب اعتبار محتوایی و صوری آن گردید. پس از اجرای آزمایشی برنامه تدوین شده برای کودکان دچار اختلال طیف اوتیسم در ۱۸ جلسه ۲۵ دقیقه ای اجرا شد. در مرحله دوم پس از تدوین و اعتباریابی برنامه درمانی از روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس ازمون پیگیری با گروه کنترل استفاده شد. حجم نمونه شامل ۳۰ نفر از کودکان مبتلا به اوتیسم ۷ تا ۱۲ سال با عملکرد بالا در شهر بندر عباس میباشد در این پژوهش به علت تعداد کم جامعه آماری در شهر بندر عباس (۳۶) نفر) از روش نمونه گیری در دسترس استفاده گردید. به این ترتیب که از بین کودکان اوتیسم در شهر بندر عباس تعداد ۳۰ نفر که حائز شرایط ورود به مطالعه بودند را انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی ها در مرحله پیش آزمون و پس آزمون با آزمونهای ارزیابی توجه انتخابی D۲ مهارتهای اجتماعی گرشام و البوت و نیز مهارت های حرکتی اولریخ ۲ مورد بررسی انفرادی قرار گرفتند. پس از انجام بررسیهای آماری با استفاده از آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرر به بررسی فرضیه های پژوهش پرداخته شد. نتایج نشان داد که آموزش مهارتهای زبان بدن بر روی مهارتهای اجتماعی و مهارت های حرکتی به طرز معنی داری تاثیر داشته (۰٫۰۵>P) این تمرینات در حیطه توجه انتخابی نیز تغییراتی را در میانگین نمرات به وجود آورد ولیکن تغییرات حاصله از نظر آماری معنی دار نبود. لذا به جهت افزایش عملکرد و کسب تغییرات در مهارت های اجتماعی، مهارتهای حرکتی و نیز توجه انتخابی آموزش مهارتهای زبان بدن به کودکان اوتیسم می تواند موثر باشد.