بررسی تاثیر فضای معماری بر خلاقیت کودکان

جامعه امروز برای انجام فعالیت های اجتماعی اقتصادی و سیاسی کشور به تربیت کودکان خلاق نیاز دارد. انسان و محیط پیرامونش در تاثیرگذاری و تاثیر پذیری متقابل اند اما کودکان به سبب محدودیت های جسمی و روانی خود در قیاس با بزرگسالان تاثیرپذیری بیشتری و عمیق تری داشته و در عوض تاثیر کمتری بر محیط دارند. پژوهشگران در سال های اخیر از میان عوامل متعدد موثر در رشد و خلاقیت کودک تاثیر کیفیت فضای معماری در پرورش خلاقیت را کمتر مورد توجه قرار داده اند. از این رو پژوهش حاضر با استفاده از روش تحقیق توصیفی تحلیلی به بررسی زمینه های روانشناسی محیط و طراحی معماری در مفاهیم و خلاقیت و خودشکوفایی کودکان می پردازد. نتایج پژوهش نشان می دهد اگر محیط به گونه ای طراحی شود که در آن اصول روانشناسی محیط و جزئیات طراحی فضای معماری در رابطه با خصوصیات جسمی، روانی و پرورش استعداد های کودکان باشد، می تواند بستر مناسبی جهت شکوفایی خلاقیت کودکان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فضای معماری ، خلاقیت ، کودکان ، روانشناسی محیطی ، محیط یادگیری