مدیریت شهرداری ها در کنترل یکپارچه بحران شهرها

شهرداری به عنوان نخستین نهاد خدماتی، باید به صورت مستقیم نسبت به اجرای اقدامات و تصمیم گیری ها وارد عمل شود. مدیریت و کنترل بحران در فضای شهری، نوعی وضعیت بحرانی تلقی می شود که نیاز به برنامه های مدیریت بحران ویژه ای دارد. مرحله مدیریت بحران فرایندی است برای پیشگیری از بحران و یا به حداقل رساندن اثرات آن به هنگام وقوع برای انجام این فرایند باید بدترین وضعیتها را برنامه ریزی و سپس روشهایی را برای اداره و حل آن جستجو کرد. اگر مدیریت بحران در شهرداری و سازمان ها را برنامه ریزی برای کنترل بحران تعریف کنیم در آن صورت چهار مرحله را برای برنامه ریزی برای کنترل بحران باید به انجام رساند. نخست باید پدیده های ناگوار پیش بینی شوند، سپس باید برنامه های اقتضایی تنظیم گردند، پس از آن باید تیم های مدیریت بحران تشکیل و آموزش داده شوند و سازماندهی گردند و سرانجام باید برای تکمیل برنامه ها، آنها را به صورت آزمایشی و با تمرین عملی به اجرا در آورد. البته با توجه به لزوم حفظ آمادگی و پیشگیری قبل از وقوع بحران های احتمالی، برخی مسائل در شهر وجود دارد که نیازمند توجه و اهتمام جدی است تا با پیش بینی احتمال وقوع بحرانها و شناسایی مخاطرات به اتخاذ تدابیر ویژه از تبدیل معضلات به بحران ها احتمالی پیشگیری کرد. تجمع آب پشت سرعتگیرها در هنگام بارندگی، به روزرسانی صندوق های ذخیره ماسه در سطح شهر، تامین برق اضطراری برای نقاط مختلف و حضور وسایل نقلیه عمومی به ویژه تاکسی ها در هنگام بروز سرما و بارندگی از جمله نکاتی است که باید به آنها توجه بیشتری کرد.

کلیدواژه ها:

سازماندهی ، تمرین عملی ، کنترل بحران