تحلیل صحرایی عملکرد لایه های ژئوممبران در کاهش نشت آب از کانال های شبکه آبیاری مغان

کنترل تلفات نشت آب از کانال ها و مخازن ذخیره به منظور حفاظت از منابع محدود آب کشور ضروری است. برای کنترل نشت، تاکنون روش های متعددی به کار گرفته شده و امروزه استفاده از پوشش های ژئوسنتتیک، نظیر ورقه های ژئوممبران، مورد توجه قرار گرفته است. در این تحقیق، مشکلات موجود در مراحل مختلف طراحی و اجرای پوشش ژئوممبران در کانال ها در شبکه آبیاری مغان بررسی شده است. سپس میزان نشت از این نوع پوشش در شرایط مختلف با استفاده از روش ورودی-خروجی بررسی گردید. در تحقیق حاضر، از بین کانالهای اجرا شده با پوشش های ژئوسنتتیک در شبکه آبیاری مغان، کانال پمپاژ ۳ مغان با توجه به اهمیت و ویژگی های فنی انتخاب شد و بر روی آن بررسی صحرایی از نظر خصوصیات هیدرولیکی، کنترل نشت، کارایی و بررسی مسائل اجرایی به عمل آمد. بر اساس نتایج آزمایشات، میزان متوسط نشت آب در طول بازه کانال های خاکی ۴۶/۸۶ لیتر در روز در متر مربع بدست آمد و بر اساس بازدیدهای صحرایی، رسوب و تخریبی در کانال مشاهده نگردید. این میزان نشت در مقایسه با سایر پوشش های ژئوسنتتیک مطالعه شده در سایر نقاط (۶۹-۱۴ لیتر در روز در هر مترمربع) برای کانال های پوشش شده با پلی اتیلن کم چگالی به ضخامت ۲/۵ میلیمتر در حد متوسط قرار دارد.

کلیدواژه ها:

پوشش ژئوسنتتیک ، تراوش ، شبکه آبیاری مغان ، عملکرد کانال ، کانال خاکی