پیش بینی رفتارهای خودآسیب رسان نوجوانان براساس ترومای دوران کودکی و ویژگی های تاریک شخصیت

هدف پژوهش حا ضر پیش بینی رفتارهای خود آ سیب ر سان نوجوانان برا ساس ترومای دوران کودکی و ویژگی هایتاریک شخصیت بود. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش شناسی توصیفی همبستگی از نوع رگرسیونبود. جامعه آماری این مطالعه نیز تمام دانش آموزان دختر و پسر دور دوم متوسطه شهر مشهد بود که در سالتحصیلی ۱۴۰۳ - ۱۴۰۲ در مدارس این شهر به تحصیل اشتغال داشتند. از بین آن ها تعداد ۱۲۵ نفر به شیوه دردسترس انتخاب شدند تا به پرسشنامه های رفتارهای خودآ سیب رسان، صفات تاریک شخصیتی و ترومای دورانکودکی پاسخ گویند. برای تجزیه و تحلیل داد ها نیز از شاخص های میانگین و انحراف استاندارد و آزمون هایهمبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به کمک نرم افزار Spss-۲۴ استفاد شد. نتایج این مطالعه نشان داد ترومایدوران کودکی و ویژگی های تاریک شخصیتی در ترکیب با یکدیگر نزدیک به ۱۵ درصد از واریانس نمرات رفتارهایخودآسیب رسان در نوجوانان را تبیین و پیش بینی می کنند. مطابق با یافته های این مطالعه می توان از تاثیرات دورانکودکی و ویژگی های شخصیتی نوجوانان به عنوان عوامل اصلی در بروز رفتارهای خودجرحی نام برد.

کلیدواژه ها:

خودجرحی ، ترومای دوران کودکی ، صفات تاریک شخصیت ، نوجوانان