تاثیر سطوح بیوچار بستر قارچ بر میزان نیترات در زهاب

با مصرف بی رویه کودهای شیمیایی و به دنبال آن افزایش آبشویی عناصر غذایی و آلودگی منابع آبی، استفاده از بهبود دهنده های طبیعی خاک مانند بیوچار اهمیت زیادی پیدا کرده است. با توجه به صنعت رو به رشد تولید قارچ و بستر باقی مانده ناشی از کشت، به بررسی تاثیر کاربرد بیوچار بقایای بستر قارچ بر کاهش میزان آبشویی نیترات در زهاب در کشت گیاه کاهو رقم اهوازی پرداخته شد. طرح آزمایشی نیز به صورت کامل تصادفی با ۴ تیمار و ۶ تکرار و به صورت گلدانی اجرا شد. سطوح مختلف تیمار، ۰، ۱۰ ، ۱۵ و ۲۰ گرم بیوچار به ازای ۱ کیلوگرم خاک به ترتیب با نام B۱، B۴, B۳ , B۲ نامگذاری شده اند. اندازه گیری ها شامل، میزان نیترات، هدایت الکتریکی و اسیدیته زهاب در ۶ مرحله زمانی از کشت به فواصل ۱ هفته ای انجام شد. نتایج نشان داد سطوح مختلف بیوچار در سطح یک درصد ارتباط معناداری با تغییرات غلظت نیترات، EC و pH در زهاب داشت. تیمار B۴ موجب بیشترین تاثیر کاهشی ۴۳، ۸ و ۱۸ درصد به ترتیب در میزاننیترات و هدایت الکتریکی و افزایش ۰/۹۳ درصدی pH زهاب نسبت به تیمار شاهد شد. بیشترین میزان نیترات و EC و کمترین مقدار pH زهاب، در تیمار B۱ بود.

کلیدواژه ها:

بیوچار ، نیترات ، اسیدیته ، هدایت الکتریکی