بررسی ارتباط رهبری سمی با سکوت سازمانی (مطالعه موردی کارکنان آموزش و پرورش)

هدف اصلی مطالعه حاضر تعیین ارتباط رهبری سمی با سکوت سازمانی کارکنان آموزش و پرورش با استفاده از روش تحقیق توصیفی - همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل کارکنان آموزش و پرورش منطقه ۵ مشهد به تعداد ۲۷۴ نفر می باشد که با استفاده از اطلاعات جدول کرچسی - مورگان ۱۶۰ نفر بعنوان نمونه تعیین شده و با روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گرداوری اطلاعات پرسشنامه های رهبری سمی اشمیت و هانگس (۲۰۰۸)، سکوت سازمانی ون داین و همکاران (۲۰۰۳) بود. اطلاعات گرداوری شده در نرم افزار Spss-۲۴ با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شد. نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان داد بین سکوت سازمانی با نظارت توهین آمیز (۰/۶۷۰=r)، رهبری مستبدانه (۰/۷۰۷ =r)، خودشیفتگی (۰/۶۳۱ =r)، ارتقا شخصی (۰/۷۵۵ = r)، غیرقابل پیش بینی بودن (۰/۵۴۲ = r) و رهبری سمی کل (۰/۷۸۶ = r) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰/۰۱ >p). همچنین ابعاد رهبری زهرآگین می توانند ۷۵/۱ درصد از تغییرات سکوت سازمانی را تبیین نمایند (۰/۷۵۱ = R۲) بطوری که ارتقاء شخصی (۰/۵۰۵ = β)، رهبری مستبدانه (۰/۴۱۶ = β) و نظارت توهین آمیز (۰/۱۷۶ = β) بیشترین نقش مثبت را در پیش بینی سکوت سازمانی معلمان داشتند.

کلیدواژه ها:

رهبری سمی ، سکوت سازمانی ، کارکنان ، آموزش و پرورش