بررسی تاثیر سیستم های مختلف روسازی بر اندرکنش مابین پل و قطار تحت سرعت های سیر و بارهای محوری بهره برداری

بخش زیادی از مسیر خطوط راه آهن را پل ها تشکیل می دهند. در کشور ما نیز مانند سایر نقاط دنیا تعداد زیادی پل در مسیر خطوط راه آهن واقع شده اند که تعداد قابل توجهی از آنها را پل های مصالح بنایی با قدمتی بیش از ۷۰ سال تشکیل می دهند. با توجه به اهمیت تاریخی و زیبایی بصری این پل ها، حفظ و نگهداری آنها دارای اهمیت می باشد. در این تحقیق با مدلسازی عددی پل مصالح بنایی واقع در مسیر راه آهن کرج و همچنین قطار عبوری ، به بررسی تاثیر تغییر سیستم روسازی بر اندرکنش بین پل و قطار تحت پارامترهای مختلفی مانند سرعت و بار محوری پرداخته شده است . بر اساس نتایج حاصله ، میزان شتاب وارده و جابجایی ایجاد شده در دهانه های پل در روسازی بتنی نسبت به روسازی های بالاستی و نردبانی شرایط بهتری دارد، اما باید توجه داشت که در سرعت های بالای ۹۰ کیلو متر بر ساعت احتمال وقوع پدیده رزونانس وجود دارد. از اینرو افزایش سرعت و بار محوری بایستی با دقت بسیار بالایی کنترل و اعمال شود.

کلیدواژه ها:

سیستم های روسازی راه آهن ، اندرکنش ، پل بنایی ، سرعت قطار ، بارمحوری .