تاثیرات مسکن بر فعالیتهای فیزیکی کودکان

این مقاله به بررسی تاثیر محیط فیزیکی مسکن های اجتماعی بر فعالیت بدنی کودکان می پردازد. کودکانی که در خانه های با تراکم بالا زندگی می کنند، به دلیل کیفیت پایین محیط فیزیکی در این مناطق ، ممکن است کمتر وقت خود را در فضای باز سپری کنند و فعالیت های فیزیکی آنانمحدود شود. برای بررسی این موضوع، مقالات منتشر شده در این زمینه مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهند که ایمنی ضعیف ، ازدحامجمعیت ، امکانات ناکافی و روابط همسایگی ضعیف ، عوامل اصلی در کاهش فعالیت های فیزیکی کودکان در این نوع مساکن هستند. بررسی هانشان می دهد اگرچه کاهش هزینه ها در ساخت و سازه ای مسکن های دولتی مقرون به صرفه مسئله اساسی است ، اما می توان با تغییراتی در طراحی ها به نیاز کودکان بدون صرف هزینه های بالا پاسخ داد.

کلیدواژه ها:

کودکان ، مسکن اجتماعی ، مسکن ارزان قیمت ، فعالیت