مطالعه و بررسی دستور موقت در دیوان بین المللی دادگستری

دیوان بین المللی دادگستری از مهم ترین حافظان صلح ،امنیت و همکاری بین دولتهاست دونوع صلاحیت مشورتی و ترافعی دارد به موجب صلاحیت ترافعی وماده ۴۱ اساسنامه خود و باتوجه به شرایط خاص واوضاع احوال ناظر بر اختلاف از اختیار صدور دستور موقت برخورداراست ،این قرارها باتفسیرهای مختلف درمورد الزام آور بودن یا نبودن دربین طرفین دعوا و حتی دکترین مواجه بود دراین پژوهش ضمن بررسی ماهیت حقوقی دستورات موقت ، مبانی الزام آور بودن دستور موقت صادرشده از دیوان بین المللی دادگستری مورد بررسی قرار میگیرد و سپس این مسئله مورد بحث قرارگرفته که دیوان برای صدور دستور موقت چگونه باید قبل از ورود به ماهیت اختلاف صلاحیت خویش را احراز کندو سرانجام به این سوال که ضمانت اجراهای دستور موقت چیست پاسخ داده شده است .یافته ها و نتایج :دستور موقت صادرشده از دیوان بین المللی دادگستری الزام آور می باشد و کشورها ملزم به اجرای آن هستند. دیوان برای صدور دستور موقت در رویه خود صلاحیت ظاهری را ملاک عمل قرارداده است . ایجاد مکانیزم جدید دیوان برای ضمانت اجرای دستور موقت می تواند پیشرفت مهمی برای بهبود و ارتقای فرآیند نظارت بر اجرای دستورهای موقت باشد.

کلیدواژه ها:

دستور موقت ، دیوان بین المللی دادگستری ، صلاحیت ، پرونده لاگراند ، عهدنامه مودت ، ضمانت اجرا