رابطه سبک های دلبستگی و پرخاشگری و عملکرد خانواده بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان

انسان محصول اجتماع است و در نتیجه تحت تاثیر نظام ها و فرهنگ های جامعه خود قرار می گیرد. در چنین شرایطی است که باید نیازهای خود را برآورده سازد و آرامش و تعادل خود را حفظ کند، بنابراین انسان باید با اجتماع سازگار شود. ابعاد سازگاری شامل: سازگاری جسمانی، روانی، اجتماعی و اخلاقی است که در راس آنها سازگاری اجتماعی قرار دارد. سازگاری اجتماعی به عنوان مهمترین نشانه سلامت روان از مباحثی است که در دهه های اخیر توجه بسیاری از جامعه شناسان، روان شناسان و به ویژه مربیان را به خود جلب کرده است. داشتن جامعه ای سالم مستلزم داشتن افرادی سالم است و هر چه میزان سازگاری اجتماعی افراد بالاتر باشد، سلامت جامعه نیز بالاتر خواهد بود سبک دلبستگی، از عوامل موثر در تعاملات بین فردی است که در نتیجه ی روابط فرد با چهره های دلبستگی (والدین، همسالان) شکل می گیرد و به طور معناداری بر عملکرد و روابط فرد تاثیر می گذارد (باولبی،۱۹۶۹.)روابط دوستانه، الگوهای ارتباطی و احساس رضایت از رابطه، موضوعاتی هستند که هم از جنبه ی اجتماعی و هم از جنبه ی روان شناسی بر روی رفتارهای بین فردی متمرکزند و موضوع اصلی هستند که از دوران کودکی آغاز می شوند (کاتلر و همکاران ،۲۰۰۹.) پرخاشگری، مفهوم بسیار پیچیده ای است. این رفتار، از یک سو، تحت تاثیر عوامل موقعیتی و روان شناختی است . از سوی دیگر، عوامل ژنتیک و زیست شناختی در استقرار و گسترش آن نقش بسیار عمده ای بازی می کنند. از این رو، ارائه تعریفی دقیق و عینی از این سازه، دشوار است. با این وجود، بارون و ریچاردسون (۱۹۹۴)، در تعریف پرخاشگری، نشان داده اند که، هدف اینگونه رفتارها تخریب و آسیب رسانی به یک موجود زنده و اموال اوست. رفتاری که سبب بروز واکنش های دفاعی و اجتنابی از سوی قربانی می گردد. از سوی دیگر برخی معتقدند، پرخاشگری به هر نوع رفتاری گفته می شود که به سمت فرد دیگری هدایت شده و حمله بی درنگ رخ می دهد. در این شرایط فرد پرخاشگر بر این باور است که افراد هدف موجب صدمه و آزار او می شوند و او با این عمل پرخاشگری، موجب می شود آنها دیگر او را آزار ندهند .

کلیدواژه ها:

دلبستگی ، پرخاشگری ، دانش آموزان