دورنمای مختصری از عصب روانشناسی زبان

در پنجاه سال اخیر شاهد دگرگونی بنیادین در درک چگونگی ارتباط ذهن و مغز بوده ایم عصب شناسی زبان مطالعه ساز کار عصبی، زبان بخش اعظم این تلاش است هری ویتاکر حوزه علمی عصب شناسی زبان را تعریف کرد و این حوزه بخش عمده مجله مغز و زبان باقیماند؛ مجله ای که ویتاکر آن را در سال ۱۹۷۴ تاسیس کرد. هر چند روح عصب شناسی زبان به سال۱۹۷۰بر می گردد و این زمینه علمی موضوع مطالعه در دیگر رشته ها شامل عصب روان شناسی علم بررسی زبان پریشی روان شناسی زبان و علوم اعصاب شناختی زبان بوده و همچنان نیز هست.در این پژوهش سعی شده که تاریخچه ای از عصب روانشناسی زبان در حوزه هایی مثل نوروفیزیولوژی زبان و رویکرد های موجود در این شاخه از نوروسایکولوژی بیان شود. سابقه بررسی تاثیر صدمه مغزی بر زبان بسیار طولانی است. پژوهش های پاول بروکا وکارل ورنیکه نشان دادند ضایعه ها در مناطق خاصی از مغز پیامدهای ویژه و مختلفی بررفتار زبانی دارند. در واقع علم بررسی زبان پریشی کلاسیک با نمونه هایی مانند کورت گلدستین، هنری هد و الکساندر لوربیا که البته این پژوهش ها شمار کمی از انبوه این گونه مطالعات هستند توصیف دقیقی از سندرم های بالینی به دست می دهند که در پی ضایعه در منطقه خاصی از مغز بروز می یابند. این سندرم های بالینی مجموعه ای از ناتوانی ها و کاستی ها را در توانایی های زبانی شرح می دهد و بر مواردی مانند برون داد، گفتاری روانی و تولید گفتار درک شنیداری صداها واژه ها جمله ها نامیدن تکرار واژه ها و جمله ها و مهارت های زبان دوم شامل خواندن و نوشتن تمرکز دارد.

کلیدواژه ها:

عصب روانشناسی زبان ، نوروفیزیولوژی زبان ، زبان پریشی