ارائه مدلی برای ارزیابی رابطه بین عدالت آموزشی و شیفتگی تحصیلی با میانجی گری خشنودی تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف ارائه مدلی برای ارزیابی رابطه بین عدالت آموزشی و شیفتگی تحصیلی با میانجی گری خشنودی تحصیلی در بین دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم شهر میاندوآب اجرا شد. روش پژوهش حاضر با توجه به فلسفه پژوهش، کمی، با توجه به هدف از نوع مطالعات کاربردی و به لحاظ شیوه جمع آوری داده و تحلیل آنها توصیفی از نوع مطالعات همبستگی و بر اساس مدل یابی معادلات ساختاری می باشد. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول و دوم شهر میاندوآب در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۷۵۵۸ نفر بودند که از میان آنان ۳۶۶ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شدند. ابزار های پژوهش، سه پرسش نامه عدالت آموزشی، پرسش نامه خشنودی تحصیلی و پرسش نامه شیفتگی تحصیلی بودند. روایی پرسش نامه ها توسط اساتید مجرب راهنما مورد تایید قرار گرفت و پایایی پرسش نامه ها به روش آلفای کرونباخ به دست آمد که از لحاظ آماری مناسب بودند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده، از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج آماری نشان داد عدالت آموزشی با شیفتگی تحصیلی با میانجیگری خشنودی تحصیلی در دانش آموزان رابطه معنی داری وجود دارد. عدالت آموزشی با خشنودی تحصیلی دانش آموزان رابطه معنی داری دارد. خشنودی تحصیلی با شیفتگی تحصیلی دانش آموزان تحصیلی رابطه معنی داری دارد. عدالت آموزشی با شیفتگی تحصیلی دانش آموزان رابطه معنی داری دارد. همچنین بین عدالت تحصیلی و شیفتگی تحصیلی از طریق میانجیگری خشنودی تحصیلی دانش آموزان رابطه وجود دارد. از نتایج این مطالعه می توان چنین استنباط کرد که ادراک عدالت آموزشی دانش آموزان در مدرسه موجب تقویت شیفتگی تحصیلی و بهبود رضایت از مدرسه در دانش آموزان می شود.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، شیفتگی تحصیلی ، خشنودی تحصیلی ، دانش آموزان.