توانمندسازی اجتماع‎محور در حاشیه شهر

توانمندسازی رویکردی جدید در طراحی و برنامه‎ریزی محلات شهری است که برنامه‎ریزی را در راستای آفرینش، ارتقاء و پایداری کیفیات زیست‎محیطی و سلامت شهروندان در ساختار محلات شهری به کار می‎گیرد. هدف این مقاله تحلیل توانمندسازی اجتماع‎محور، عوامل موثر در ایجاد توانمندی های اجتماعی، استراتژی های موثر در این زمینه، و ارائه پیشنهادات برای اجرای برنامه های توانمندسازی اجتماع‎محور در مناطق حاشیه شهر است که به نتایجی منجر شود که به توسعه پایدار و بهبود کیفیت زندگی افراد منطقه کمک کند. در رویکرد توانمندسازی اجتماع‎محور، تمرکز بر بهبود و تقویت دسترسی افراد و اجتماعات به منابع و فرصت هاست. این رویکرد بیشتر به تقویت و توانمندسازی افراد و جو بهبود روابط اجتماعی توجه دارد. در این رویکرد، شخصیت مرکزی در اجرای طرح ها و پروژه ها وجود ندارد و تصمیم گیری ها بیشتر از پایین به بالا انجام می شود.

کلیدواژه ها:

شهرنشینی ، حاشیه‎نشینی ، رویکرد توانمندسازی ، محله ، مشهد