بحران تغییراقلیم و از دست دادن تنوع زیستی و تاثیر آن بر امنیت غذایی

ارتباط نزدیکی بین دو بحران بزرگ زیست محیطی که سیاره زمین را تحت تاثیر قرار می دهد وجود دارد: از دست دادن تنوع زیستی و تغییرات آب و هوایی ، دومی بدون شک به دلیل انتشار بی رویه گازهای گلخانه ای مانند CO۲ که فتوسنتز را تحریک می کند، به ویژه در گیاهان C۳، سایر اثرات تغییر آب و هوا مزایای بالقوه Co۲ را نفی می کند، مانند افزایش سریع متوسط دما، حتی اگر هم اکنون انتشار گازهای گلخانه ای متوقف شود. تنوع زیستی زراعی همچنین شامل تعاملات گیاهی با سایر موجودات غیر گیاهی مانند، همزیست ها، گردهافشانها، موجودات خاکزی و میکروبیومهای گیاهی مانند فیلوسفر، ریزوسفر است . در این زمینه ، گیاهان به طور کلی وظایف متعددی را انجام می دهند و طیف وسیعی از امکانات رفاهی را برای انسان فراهم می کنند. گیاهان ما را می پوشانند، تغذیه می کنند، درمان می کنند. طبق گفته سازمان خواربار وکشاورزی سازمان ملل متحد، حدود ۸۰درصد از غذای ما از گیاهان به دست می آید. تقریبا نیمی از مردم روی زمین عمدتا به داروهای طبیعی وابسته هستند. بیش از سه چهارم محصولات کشاورزی ، از جمله میوهها و سبزیجات، عمدتا توسط حشرات گردافشانی می شوند. حرکت به سمت وعدههای غذایی بیشتر از گیاهان پتانسیل بهبود سلامت مردم و کاهش اثرات زیست محیطی مصرف مواد غذایی را دارد. اگر چه مطالعات متعددی فواید زیست محیطی امروزی تغییر به وعدههای غذایی بیشتر از گیاه را ارزیابی کردهاند، هیچ یک ارزیابی نکردهاند که چگونه این فواید ممکن است در آینده تغییر کند. در حالی که ارتباط بین سلامتی و امروزی به خوبی درک شده است ، تا به امروز، بیشتر ارزیابی های زیست محیطی گزینه های غذایی به شرایط فعلی محدود شده است . با این حال، بر اطلاع از تغییر به سمت مصرف پایدار مواد غذایی ، به عنوان مثال، از گوشت به جلو به گزینه های غذایی بیشتر از گیاهان، نتیجه گیری باید بر اساس قابلیت اطمینان آینده از مزایای زیست محیطی مورد انتظار جایگزین های غذایی پیشنهادی ایجاد شود. در کشورهای که امنیت غذایی نامطمئن است ، چنین استراتژی هایی باید به دقت مورد توجه قرار گیرند و باید تلاشها برای کاهش اثرات اجزای وعدههای گوشتی و همچنین کاوش در جایگزین های قابل دوام برای آینده گیاهی را ادغام کرد.

کلیدواژه ها:

تغییر اقلیم ، تنوع زیستی ، گازهای گلخانه ای ، امنیت غذایی