بررسی اثربخشی آموزش مهارت مطالعه بر پیشرفت تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان مدارس پسرانه پایه پنجم ابتدایی شهرستان تنکابن

این پژوهش با هدف بررسی بررسی اثربخشی آموزش مهارت مطالعه بر پیشرفت تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان به روش نیمه آزمایشی با گروه کنترل، همراه با پیش آزمون و پس آزمون انجام یافته است. جامعه آماری دانش آموزان مدارس پسرانه پایه پنجم ابتدایی شهرستان تنکابن در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. آزمودنی ها با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) مورد آزمون قرار گرفتند. گروه آزمایش، آموزش مهارت مطالعه را در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای دریافت کردند اما به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۴) و احساس تعلق به مدرسه بتی و بری (۲۰۰۴) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها کوواریانس چند متغیری به کار گرفته شد. نتایج نشان داد بین گروه آزمایش که تحت تاثیر آموزش مهارت مطالعه قرار گرفتند و گروه کنترل که تحت هیچ گونه آموزشی قرار نگرفتند، حداقل بین دو گروه در میزان میانگین تعدیل شده پیشرفت تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه با یکدیگر تفاوت معناداری در سطح (۰۱/۰) وجود دارد. بنابراین با توجه به معنادار شدن تفاوت محاسبه شده با ۹۹/۰ احتمال نتیجه گرفته شد که فرضیه پژوهش مبنی بر اینکه روش آموزش مهارت مطالعه بر پیشرفت تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان موثراست، تایید می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت مطالعه ، پیشرفت تحصیلی ، احساس تعلق به مدرسه.