نقد و بررسی هفت پیکر نظامی از لحاظ زیبایی شناسی و کنایه

هفت پیکر چهارمین منظومه از پنج گنج نظامی, داستان شادخواری های بهرام گور و قصه گویی های بانوانی از هفت اقلیم برای اوست. نظامی سراینده این منظومه مانند افلاطون و نوافلاطونیان زیبایی راستین را مفهومی آسمانی و معنوی میداند. این شاعر زیبایی شعر را نیز در معنای والا و متعالی آن جستجو میکند و به زیبایی لفظی شعر وزنی نمینهد. هفدت پیکر از نظر آفرینش های ادبی خوش آهنگی و کنایی و شگردهای هنری و داستانی، نوآوری در آمیختن تاریخ و افسانه، و معانی و مفاهیم ژرف شایسته توجه است.

کلیدواژه ها:

هفت پیکر ، نظامی ، کنایه ، زیبایی شناسی