عناصر انسجام ساز متنی در رساله «عشق و محبت» رشیدالدین محمد بیدوازی

انسجام متنی، یکی از مولفه های مهم در زبانشناسی نقش گرای نظام مند هلیدی است که به وسیله آن میتوان، به بررسی روابطساختاری میان اجزای نحوی زبان و عوامل ایجاد ارتباط میان عناصر سازنده یک متن پرداخت. از این رو در مقاله حاضر درصدد هستیمتا با روش توصیفی- تحلیلی، مسئله عناصر انسجامساز متنی را در رساله «عشق و محبت» رشیدالدین محمد بیدوازی، شاعر قرن ۹ ه . ق. مورد بررسی قرار دهیم. نتایج تحقیق بیانگر آن است که از میان دو انسجام واژگانی و دستوری، انسجام واژگانینقش بسزایی در ایجاد هماهنگی و یکپارچگی متنی در رساله عشق و محبت دارد. در انسجام دستوری، ادات ربط نیز، نقش مهمی درایجاد ارتباط میان زنجیره های کلامی و متنی دارند.

کلیدواژه ها:

زبان شناسی نقشگرا ، انسجام متنی ، رساله عشق و محبت بیدوازی ، انسجام واژگانی ، انسجام دستوری