هنر در رمان «عشق بی شین»

رمان ها از چند دهه ی اخیر خوانندگان جوان و نوجوان بسیاری را به سمت و سوی مطالعه سوق داده است. این مطالعه ها نویسندگان رمان را به نگارش مطالبی هدایت می کند که مورد پسند جوانان و اغلب خوانندگان قرار گیرد. از آنجا که هنر تعریف گسترده و وسیعی دارد و به منابه ی آن زیرشاخه های هنر نیز به وسعت تعریف آن است؛ نویسندگان ایرانی بیشتر در رمان های خود به دو هنر نگارگری و موسیقی بیش از هر هنر دیگری می پردازند. علت این امر نیز از آن جا نت می گیرد که موسیقی و نگارگری با تار و پود ایرانی آمیخته شده است. استفاده از هنر نگارگری و مو سیقی در رمان به نوبسنده کمک می کند تا روند دا ستان را از کل شه ای بودن بگسلد و مخاطب موقع خواندن رمان با بی حو صلگی رو به رو ذشود. رمان «عشق بی شین» از جمله رمان هایی است که نویسنده از آغاز به این دو هنر اشاره دارد. هدف ما در این جستار معرفی رمان «عشق بی شین» و بررسی هنر نگارگری و مو سیقی در رمان مذکور است. این پژوهش با روش تحقیق تو صیفی - تحلیلی و کتابخانه ای و با استناد به منابع دست اول هنر نگارگری و موسیقی گردآوری شده است.

کلیدواژه ها:

رمان ، هنر ، عشق بی شین ، نگارگری ، موسیقی