چارچوب های مدیریت اسلامی و معیارهای رهبری حکومت اسلامی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 211
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IIHRCONF01_0067
تاریخ نمایه سازی: 5 مهر 1403
چکیده مقاله:
آنچه نیاز عصرامروز است ، اتکای مدیریت بر ارزشها و باورهای حقیقی است . مدیریت رایج در جوامع ، با توجه به الگوهای فکری (پارادایم ) معنا و معانی که خود تفسیرمی کنند، دریافته وارائه دادهاند. مدیریت از منظر اسلام، برآمده ونشات یافته از ایمان و اعتقاد به خداوند یکتا است که جهان را عالمانه وحکیمانه مدیریت می نماید. وجه تمایز مدیریت اسلامی با مدیریت سایر مکاتب و دیدگاهها، این است که مدیریت در اسلام، در وهله اول از اعتماد و ایمان سرچشمه می گیرد، اعتقاد به اینکه جهان هستی براساس حکمت و اندیشه متعالی ذات اقدس خداوندی به عنوان مدیر ومدبرعالم ، آفریده شده وغرض از آفرینش انسان معرفت االله ودر نتیجه تعالی انسان است .مدیریت اسلامی ، بر اساس ارزشهای ثابت ولایتغیر الهی است . مدیریت در اسلام، بر پایه ارزشهای ثابت الهی و غیرمادی بنا می شود، نه ارزشهای مادی ، فردی ، قومی و حزبی قابل تغییر.بحث درباره مدیریت از دیرباز مورد توجه بوده است ؛ زیرا از روزی که بشر پا به عرصه خاک نهاد و با خانواده و قوم و قبیله زندگی اجتماعی را آغاز نمود، اندیشه مدیریت و سرپرستی همان مجموعه کوچک را در ذهن خود پروراند. در جهان امروز نیز که علوم، تکنولوژی و دانش پیش رفت نموده و سازمانهای بزرگ صنعتی و تولیدی به وجود آمده است ، مهم ترین مسئله ، چگونگی ادارهی مجموعه های عظیم انسانی است . امروزه از یک سو جهان هر روز به سمت بی عدالتی اداری پیش می رود و از دیگر سو، مدیریت به فنی پیچیده و تکنیکی تبدیل شده است ، لذا لازم است با فقه پویای اسلامی و با استفاده از کتاب و سنت و... مدیریت سالم و نظاممند اسلامی ارائه شود؛ زیرا اسلام در هیچ موردی ، بدون ارائه ی طریق نیست . مدیریت منحصر به اداره زندگی مادی نیست ، بلکه در امور مذهبی و معنوی هم ضرورت دارد؛ خداوند سبحان مدیرانی چون انبیا را برای هدایت مردم فرستاد، و ایشان با این که بیش تر داعیه معنوی داشتند، در حد قابل توجهی در مدیریت اجتماع هم موفق بودند و جوامع خود را به سوی رشد و تکامل و پویایی سوق می دادند.
نویسندگان