بررسی بیماری زغالی بلوط در جنگل های بلوط دچار خشکیدگی استان ایلام
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 239
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJFRPR-16-1_001
تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1403
چکیده مقاله:
DOI: ۱۰.۲۲۰۹۲/IJFRPR.۲۰۱۸.۱۱۷۱۲۹ DOR: ۹۸.۱۰۰۰/۱۷۳۵-۰۸۵۹.۱۳۹۷.۱۶.۱.۳۱.۱.۱۵۷۶.۱۶۰۵ در سال های گذشته خشکیدگی های درختان بلوط به طور گسترده ای در جنگل های زاگرس و به ویژه در استان ایلام روی داده است و بیماری زغالی بلوط طغیان کرده و موجب آسیب به درختان بلوط شده است. این تحقیق به منظور شناسایی قارچ های بیماری زا، اثبات بیماری زایی و بررسی رفتار بیماری زایی آنها طی سال های ۱۳۹۴-۱۳۹۱ در سطح جنگل های استان ایلام اجرا شد. پس از جنگل گردشی و بازدیدهای میدانی متعدد در سطح جنگل های استان، نمونه های متعددی از نسوج آلوده درختان بلوط ایرانی جمع آوری و به آزمایشگاه منتقل شد. سپس نمونه ها کشت شده و عوامل بیماری زا با استفاده از صفات مورفولوژیک و کلیدهای معتبر قارچ شناسی شناسایی شد. به منظور اثبات بیماری زایی قارچ های شناسایی شده، اقدام به مایه زنی آنها به نهال های دوساله بلوط گردید. در مرحله نهایی رفتار بیماری زایی قارچ ها بررسی شد. نتایج نشان داد که قارچ های عامل بیماری زغالی در جنگل های استان ایلام شامل Biscogniauxia mediterranea و Obolarina persica می باشند. قارچ های مذکور سبب بیماری نهال های بلوط مورد آزمایش و خشکیدگی قسمت های بالاتر از محل مایه زنی شدند. بررسی رفتار بیماری زایی این قارچ ها نشان داد که آلودگی آنها از محل مایه زنی شروع شده و انتشار آنها در چوب علاوه بر گسترش طولی، به صورت عرضی و شعاعی به سمت مغز چوب است، بهطوری که آوندهای چوبی و آبکش را درگیر میکند. با توجه به اثبات بیماری زایی این قارچ ها و تاثیر آنها در ضعف و خشکیدگی درختان بلوط ایرانی، می توان با انجام عملیات آبخیزداری از وقوع تنش خشکی که زمینه ساز تهاجم این قارچ هاست، جلوگیری کرد و با حذف درختان کاملا آلوده و خشک مانع گسترش عامل بیماری در منطقه شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
javad ashrafi
کارشناس ارشد، بخش کشاورزی ، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایلام، ایران
A. Hosseini
استادیار پژوهش، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایلام، ایران.
J. Hosseinzadeh
دانشیار پژوهش، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایلام، ایران
M. Mirabolfathi
استاد پژوهش، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
