بررسی آموزش عالی و آموزش و پرورش ایران در بین دو جنگ جهانی

آموزش عالی و آموزش و پرورش از اصول مهم پیشرفت و توسعه در عصر جدید به خصوص بعد از جنگ جهانی اول است. ایران از اواسط دوره قاجار با صدارت امیرکبیر آموزش و پرورش و آموزش عالی نوین را تجربه کرد تا جایی که بسیاری از نخبگان آموزشی دار الفنون را یک دانشگاه فنی در زمان ناصرالدین شاه قاجار می دانند. پس از امیر کبیر تا سالها بعد به روز شدن آموزش عالی و آموزش و پرورش در ایران مورد بررسی قرار نگرفت. با ورود پهلوی اول به عرصه مدرنیسم او با مشورت عده ای از نخبگان شیوه ی جدید آموزش عالی و آموزش و پرورش را با الگو گرفتن افراطی از غرب پیگیری کرد و دست به تاسیس دانشگاه و مدارس نوین زد. ما در مقاله خویش در پی آنیم که با بررسی آموزش عالی و آموزش و پرورش نوین ایران در بین دو جنگ جهانی، نقاط قوت و ضعف اقدامات صورت گرفته را بررسی کنیم. با توجه به دیگر تحولات فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در دوره ی پهلوی اول که آن دسته از تحولات هم با غرب گرایی جدی و مفرط صورت گرفت، موفقیت چندانی در تحولات آموزشی هم که با رویکرد جدی الگوبرداری از غرب صورت گرفت حاصل نشد.

کلیدواژه ها:

تجدد ، آموزش عالی ، آموزش و پرورش ، غرب گرایی.