مدلی برای بهینه سازی سیستم درصنایع

یکی از گام های حرکت به سمت بهینه سازی سیستم ها در صنایع، تخصیص نیروهای خبره به جایگاه های شغلی موثر می باشد که به کمک نظریه تصمیم گیری به این مهم می پردازیم .یکی دیگر از گام ها جهت بهینه سازی سیستم ها، تصمیم گیری برای ایجاد واحد های جدید در صنعت که با یکدیگر تعارض منافع دارند ولی همگی برای پیش برد اهداف کل سیستم تلاش می نمایند تا با انتخاب یک استراتژی بهینه به بهترین عایدی برای واحد خود و سیستم کل دست یابند و سبب گسترش آن صنعت گردند.در خصوص بررسی گام اول یعنی تخصیص نیروهای خبره به جایگاه های شغلی موثر، در این مقاله سعی شده است کاربرد یک روش علمی جهت توسعه ی یک سازمان، مورد بررسی قرار گیرد، برای دستیابی به این منظور با ارائه یک مدل برنامه ریزی چند هدفه صفر و یک که شامل هدف هایی به شرح ذیل می باشند کار را ادامه می دهیم: ۱. حداکثرسازی میزان تطبیق بین توانمندی داوطلبان و نیازمندی های موقعیت شغلی، ۲. به حداقل رساندن هزینه های آموزش داوطلبان،در این مدل به طور همزمان مهارت های داوطلبان و هزینه های آموزشی فرموله و بهیته می گردد.در خصوص گام دوم یعنی بررسی استراتژی های تقابلی دو یا چند واحد همکار با استفاده از نظریه بازی ها و ارائه ی یک مثال واقعی به بررسی رویکردهای خط تولید و مجموعه کنترل کیفی در مقابل یکدیگر پرداخته ایم، با تشکیل ماتریس بازی و حل استراتژیک آن تا رسیدن به تعادل نتیجه را پیگیری می نماییم.

کلیدواژه ها:

تخصیص شغل ، بهینه سازی ، سیستم ، تصمیم بهینه ، انتخاب بهینه.