برر سی ارتباط بین حسا سیت و شایستگی فرهنگی در پرستاران بخش های کودکانبیمارستان نمازی شیراز

مقدمه حساسیت و شایستگی فرهنگی به عنوان دو متغیر مهم در تمامی مشاغل شناخته میشوند و هر دو مراقبت بیمار محور را افزایش می دهند. همچنین جزو مهمترین عاملهای برخورد با کودکان با فرهنگ های مختلف می باشند که تمام مراحل فرایند پرستاری تحت تاثیر ارزشهای فرهنگی باورها و رفتارهای مددجو و پرستار است. از این رو هدف مطالعه بررسی ارتباط بین حساسیت و شایستگی فرهنگی در پرستاران بخشهای کودکان بیمارستان نمازی شیراز بود. روش بررسی این مطالعه از نوع شبه تجربی بود که جامعه پژوهش شامل ۵۴ پرستار از بخش های کودکان بیمارستان نمازی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز بوده که به صورت نمونه گیری غیر تصادفی از طریق ثبت نام داوطلبانه در سامانه آموزش ضمن خدمت وارد مطالعه شدند. در ابتدا جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک پرسشنامه حساسیت چند فرهنگی و پرسشنامه شایستگی فرهنگی استفاده گردید. سپس پرستاران بخش های کودکان در یک جلسه کارگاه آموزشی سه ساعته مهارتهای ارتباطی به صورت تئوری و عملی شرکت کردند. مجددا بلافاصله و یک ماه بعد از مداخله پرسشنامه ها تکمیل و با استفاده از نرم افزار آمار SPSS نسخه ۲۵ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها طبق نتایج بدست آمده بر اساس آزمون همبستگی اسپیرمن ارتباط معنی دار و مستقیمی بین نمره کلی شایستگی فرهنگی با حساسیت فرهنگی وجود دارد (۰٫۰۰۱>P) به عبارت دیگر با افزایش حساسیت فرهنگی در پرستاران بخشهای کودکان شایستگی فرهنگی آنها نیز افزایش می یابد. نتیجه گیری بین حساسیت و شایستگی فرهنگی پرستاران ارتباط مستقیم وجود دارد و با افزایش حساسیت فرهنگی پرستاران میزان شایستگی فرهنگی بیشتر میشود. آگاهی از نیازهای فرهنگی کودکان بیمار و خانواده آن ها جزء ضروری عملکرد پرستاری در ارتقای کیفیت مراقبت از کودکان بستری با فرهنگی متفاوت می باشد. لذا توصیه به اجرای کلاس های آموزشی به عنوان راهی برای ارتقای حساسیت و شایستگی فرهنگی پرستاران بخش های کودکان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش حساسیت فرهنگی شایستگی فرهنگی ، پرستاران کودکان