تاثیر گروه درمانی به شیوه تحلیل وجودی بر اضطراب مرگ سالمندان مرکز شبانهروزی شایستگان شهرکرد

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر گروه درمانی به شیوه تحلیل وجودی بر اضطراب مرگ در سالمندان مقیم مراکز شبانه روزی شایستگان شهرکرد در سال ۱۴۰۲ است. روش پژوهش به صورت آزمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی سالمندان مقسیم مرکز شبانه روزی شایستگان شهرکرد بود؛ که تمامی ساکنین مقیممرکز به صورت نمونه تصادفی در دسترس انتخاب و به دو گروه کنترل و آزمایش هر کدام ۱۲ نفر تقسیم شدند.هر دو گروه قبل و پس از اجرای آزمایش به پرسشنامه مقیاس اضطراب مرگ (BDI) پاسخ دادند. برای آزمون فرضیه ها از آزمون تحلیل کواریانس اسفاده شد. نتایج نشان داد گروه درمانی به شیوه تحلیل وجودی بر اضطراب مرگ سالمندان مقیم مرکز شبانه روزی در سطح معناداری ۰/۰۱ تاثیر داشته باشد و همچنین گروه درمانی به شیوه تحلیل وجودی می تواند بر امید به زندگی سالمندان مقیم مراکز شبانه روزی در سطح معناداری ۰/۰۱ تاثیر داشته باشد. بر اساس نتایج این پژوهش گروه درمانی به شیوه تحلیل وجودی می تواند بر کاهش اضطراب مرگ سالمندان مقیم مراکز شبانه روزی و افزایش سلامت روانی آنان استفاده شود و با توجه بهتاکیدهای خاص گروه درمانی بر زمان حال و همچنین تحلیل وجودی رنج برای سالمندان استفاده از آن درارتقای سلامت اجتماعی سالمندان اهمیت خاص دارد. در انتها به درمانگران این گروه از افراد این روش درمانی پیشنهاد می شود .

کلیدواژه ها:

گروه درمانی ، اضطراب مرگ ، سالمندان