نقش مدرسه و برنامه درسی در الگوپذیری و رشد فکری و ذهنی دانش آموزان

از آن جایی که هدف از مطرح نمودن الگو، رشد فکری و ذهنی دانش آموز است وسرمایه های مهم انسان، ایمان، اخلاق، علم و دانش هستند، تنها سرمایه ای که در بن بست ها و مواقع نا امیدی به انسان قدرت و شجاعت می بخشد تا فردی موفق و سرفراز شود، ایمان است بنابراین با مطرح نمودن الگوهایی که باعث رشد رفتارهای اجتماعی و عاطفی و اخلاقی فرد می شود میتوان این رفتارها را تقویت نمود. الگو سازی و سرمشق سازی یکی از راه هایی است که برای تغییر و یا تعدیل رفتار فرد در ضمن یادگیری به کار می رود و فرد از کسی تقلید می کند. الگوها همواره روشنگر طریق و نشان دهنده مقصد نهایی تربیت هستند و در حقیقت به عنوان قطب نماهای حرکت و سیر انسان به سوی کمال به شمار می روند. وقتی مسئله الگو سازی در مدرسه و برنامه درسی برای دانش آموزان مطرح می گردد در واقع هدف این است که از همان مقطع ابتدایی قهرمانانی برای او الگو قرار داده شود که بتوا ند به عنوان تبلور همه خواسته هایش و ارزش هایش، در جانش بنشیند پس این الگو باید بتواند تمایلات عمیق ودامنه دار این دانش آموز را در هر گروه سنی با در نظر گرفتن مراحل رشد ذهنی دانش آموزان، در ذهنشان تجسم و ترسیم نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، مدرسه ، دانش آموزان ، برنامه درسی ، الگوپذیری